MENU

Το πρώτο πράγμα που σκέφτεται κανείς σχετικά με τη φετινή σεζόν του Ηλυσιακού είναι η σπουδαία νίκη επί του Ολυμπιακού. Σαφώς και η συγκεκριμένη εμφάνιση ήταν ένα αποτέλεσμα που έφερε μια νίκη με πολλαπλά οφέλη αλλά μια αγωνιστική περίοδος δεν αρχίζει και δεν τελειώνει σε ένα ματς.

Η αλήθεια είναι πως ο Ηλυσιακός είχε φιλοδοξίες τη φετινή σεζόν αλλά ο πρώτος και κύριος στόχος της ομάδας ήταν να αποφύγει τις περιπέτειες στα χαμηλά πατώματα της βαθμολογίας. Οι κινήσεις που έγιναν, με πρώτη και καλύτερη την παρουσία της Αγκμπορτάμπι για μισή σεζόν, έδειχναν έναν σχεδιασμό που φιλοδοξούσε να κρατήσει την ομάδα όσο γίνεται ψηλότερα ώστε το δεύτερο κομμάτι της περιόδου να κυλήσει πιο άνετα. Το θέμα είναι πως ο Ηλυσιακός μπορεί να πέτυχε πολύτιμες νίκες καθώς πέρα από τον Ολυμπιακό νίκησε σε παιχνίδια κομβικής σημασίας όπως αυτό με τα Πεύκα στην αρχή της σεζόν, τον Απολλώνιο, τη Θέτιδα δύο φορές ακόμα και τον ΠΑΟΚ. Αυτά τα ματς ήταν κομβικά καθώς δεν οδήγησαν τις κιτρινόμαυρες σε μπλεξίματα στις τελευταίες θέσεις αν και ταυτόχρονα δεν ήταν αρκετά ώστε να την οδηγήσουν με άνεση στο δρόμο της οκτάδας.

Επιθετικά ο Ηλυσιακός δεν έπαψε να έχει ταλέντο. Ακόμα και όταν έφυγαν η Αγκμπορτάμπι αλλά και η Ζιώγα που πήρε το δρόμο προς τη Νέα Σμύρνη ο Ηλυσιακός απέκτησε την Μάασε και την έμπειρη Τοτσίδου που κάλυψαν το κενό στη θέση της διαγώνιας και της ακραίας. Η Γκόγκιτς αποδεικνύεται μια ικανή πασαδόρος και προσαρμόστηκε στις απαιτήσεις του Κωστακόπουλου. Ωστόσο ο Ηλυσιακός παρουσιάζει δείγματα «αφέλειας» καθώς συχνά γίνεται μονοδιάστατος και προβλέψιμος. Η Μάασε ήταν εξαιρετική στο παιχνίδι κόντρα στον ΑΟ Θήρας αλλά στο μεγαλύτερο κομμάτι του παιχνιδιού έμοιαζε να παλεύει μόνη της. Οι 75 επιθέσεις της, ακόμα και σε παιχνίδι των πέντε σετ, ήταν πολλές. Βέβαια, εκ του αποτελέσματος ήταν κάτι που οδήγησε στη νίκη.

Στο κομμάτι της υποδοχής ο Ηλυσιακός έχει βελτιωθεί αρκετά με τον ερχομό της Τοτσίδου. Μέχρι πρότινος η Μπακοδήμου έπαιρνε μεγάλο βάρος σε αυτό τον τομέα καθώς είναι μια ικανή ακραία με αποτέλεσμα οι αντίπαλες ομάδες να προσπαθούν να τη φθείρουν. Η Μπακοδήμου αποτελεί το δεύτερο σημαντικό πόλο της επίθεσης μετά την Μάασε και είναι αλήθεια πως έχει παρουσιάσει σημαντική βελτίωση. Όσο ο Ηλυσιακός αντέχει στο κομμάτι της υποδοχής κερδίζει πολλά από την Μπακοδήμου στο επιθετικό κομμάτι αλλά αντιστρόφως όταν η νεαρή ακραία γίνεται ο βασικός στόχος του απέναντι σερβίς η ομάδα αποσυντονίζεται.

Το υλικό που έχει στα χέρια του ο Νίκος Κωστακόπουλος έχει ποιότητα και παράλληλα δόση εμπειρίας. Το θέμα είναι πως οι μεταπτώσεις του Ηλυσιακού ήταν δυσανάλογες της ποιότητάς του ως τώρα. Ενδεχομένως η ομάδα να μην έφτασε τόσο ψηλά στο πρώτο μισό όσο να περίμενε έχοντας την Αγκμπορτάμπι με αποτέλεσμα να συνεχίζει να κυνηγάει την οκτάδα και μέχρι αυτή τη στιγμή να μην είναι εντός. Ο οργανισμός Ηλυσιακός, βέβαια, είναι μαθημένος σε δύσκολες συνθήκες και αυτό φάνηκε προ διετίας όταν σώθηκε εις βάρος των Αμαζόνων μετά από εκείνα τα απίθανα πλέι άουτ με κοινό παρονομαστή του τότε και του τώρα τον κόουτς Κωστακόπουλο. Αυτό είναι κάτι που κάνει τη διαφορά σε σχέση με τον άμαθο σε τέτοιες συνθήκες Απολλώνιο αλλά και τη Λαμία και τον Άρη που βρίσκονται σε εξίσου δύσκολη θέση. Παρόλα αυτά, με τέσσερα παιχνίδια να απομένουν μεταξύ των οποίων κόντρα σε Λαμία και Απολλώνιο, ο Ηλυσιακός έχει περιθώριο για κάτι παραπάνω. Η ομάδα αυτή διαθέτει ποιότητα οκτάδας αρκεί να το δείξει μέχρι την τελευταία στιγμή. Και από εκεί και πέρα όλα είναι διαφορετικά και κυρίως μακριά από τα «βάναυσα» και επώδυνα πλέι άουτ.

Ο Ηλυσιακός, η Μάασε και οι πραγματικές δυνατότητες της ομάδας