MENU

Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός λέγανε οι παλιοί. Ακόμα και αν οι τίτλοι και τα πρωταθλήματα δεν κρίνονται στην αρχή αλλά στο τέλος είναι βασικό για μια ομάδα να ξεκινάει χωρίς να ψάχνει να βρει τα πατήματά της. Ο παναθηναϊκός έκανε το 3 στα 3 και αρχίζει σιγά σιγά να κοιτάζει και τις ευρωπαϊκές υποχρεώσεις που πλησιάζουν. Ο ένας χαμένος βαθμός στην Πυλαία δε μοιάζει με τραγική απώλεια αλλά κυρίως με πάθημα που γίνεται μάθημα ενόψει της συνέχειας.

Οι πράσινοι είχαν να διαχειριστούν ένα δεδομένο που πάντα έχει μεγάλη σημασία. Η αποχώρηση του Γιάκομπσεν το καλοκαίρι οδηγούσε τον Παναθηναϊκό σε μια νέα σελίδα καθώς ο Δανός πασαδόρος ήταν η βάση στην οποία χτίστηκε η ομάδα που κατέκτησε όλους αυτούς τους τίτλους της τελευταίας τριετίας. Επειδή το χρόνο δεν τον νίκησε κανείς, όμως, το τριφύλλι χρειαζόταν ένα φρεσκάρισμα σε αυτή τη θέση. Μπορεί ο αρχικός σχεδιασμός να έδειχνε τον Καναδό Επ για διάδοχο του Γιάκομπσεν αλλά κοιτάζοντας προς τα πίσω μάλλον ο Ανδρεόπουλος και οι υπόλοιποι δεν τα έχουν βάψει… μαύρα. Ο Κασαμπαλής προοριζόταν ως backup αλλά κάτι τα νέα δεδομένα με τον Επ κάτι η ανετοιμότητα του Ιερεζουέλο, που αποκτήθηκε τελευταία στιγμή ως αντιΕπ, μόνο σε χαμόγελα έχουν οδηγήσει.

Το επιτελείο του Παναθηναϊκού εμπιστεύθηκε έναν πασαδόρο που δεν τον είχαν εμπιστευτεί πολλοί και τα αποτελέσματα τους δικαιώνουν. Τα περάσματα του Κασαμπαλή από τον Ολυμπιακό ήταν αδιάφορα καθώς οι Πειραιώτες εις διπλούν προτίμησαν την παλιά δοκιμασμένη λύση αφήνοντας τον τότε βασικό πασαδόρο της εθνικής στον πάγκο και εν συνεχεία στην Κηφισιά. Στο δεύτερο πέρασμά του από την Κηφισιά ήταν ο Ντε Βέιερ που προτιμήθηκε και έτσι ουσιαστικά μόνο στον Άθλο κατάφερε ο Κασαμπαλής να «λυθεί» και να βρει ρυθμό.

Όπως αποδεικνύεται στην πράξη αξίζει πέρα για πέρα τις ευκαιρίες του καθώς έχει προσαρμοστεί άμεσα στο πλάνο της ομάδας. Η σύνδεση πασαδόρου με διαγώνιο είναι ένα δεδομένο που κρίνει ολόκληρες σεζόν και στα πρώτα επίσημα παιχνίδια ο Κασαμπαλής με τον Ερνάντες έχουν βρει ο ένας το κουμπί του άλλου. Όταν αυτό δε γίνεται άμεσα τότε προκύπτει σημαντικό πρόβλημα σε μια ομάδα κάτι που στους πράσινους δε φαίνεται να υπάρχει. Αν προσθέσουμε και την ικανότητα του Εβρίτη πασαδόρου από το σερβίς, κάτι που δεν είναι προτεραιότητα για έναν πασαδόρο αλλά ένα πολύτιμο μπόνους, γίνεται απόλυτα κατανοητή η επιλογή του για αυτό το ρόλο. Στην πρεμιέρα με το Μίλωνα ο Κασαμπαλής από το σερβίς άλλαξε τις ισορροπίες και σε μεγάλο βαθμό «ξεμπούκωσε» τον Παναθηναϊκό.

Ο Δημήτρης Ανδρεόπουλος ήξερε τι έπαιρνε και ο Κασαμπαλής δικαιώνει τον έμπειρο κόουτς για την επιλογή αυτή. Σε λίγο καιρό ο προπονητής του Παναθηναϊκού θα έχει τον αποκαλούμενο… ευχάριστο πονοκέφαλο καθώς η παρουσία ενός φορμαρισμένου Κασαμπαλή και ενός Ιερεζουέλο που πάντα μπορεί να προσφέρει πλούσια ποιότητα είναι μια πολυτέλεια που δεν έχουν πολλές ομάδες. Όπως και στις υπόλοιπες θέσεις έτσι και στην πάσα ο Παναθηναϊκός είναι γεμάτος και φαίνεται πως έχει ένα σημαντικό advantage από αυτά που κρίνουν τίτλους.

ΥΓ: Ο Κασαμπαλής δεν είχε μέχρι τώρα ιδιαίτερη σύνδεση με τον Παναθηναϊκό. Είχε περάσει από τον αιώνιο αντίπαλο, δεν είχε εκφράσει ποτέ οπαδικά αισθήματα και γενικότερα δεν είχε κάποια «πράσινη προδιάθεση». Το γεγονός ότι ήδη στο τρίτο παιχνίδι της σεζόν απολαμβάνει ένα ιδιαίτερα θερμό χειροκρότημα από την εξέδρα σε συνάρτηση με τη διάθεση που έχει να δώσει τα πάντα στον αγωνιστικό χώρο τιμώντας τη φανέλα που φοράει έχουν δημιουργήσει από νωρίς μια ενδιαφέρουσα σχέση αγάπης μεταξύ των δύο πλευρών.

Η εμπιστοσύνη φέρνει την επιτυχία