MENU

Ο ΠΑΟΚ επικράτησε του Παναθηναϊκού με 2-3 στο κλειστό του Αγίου Θωμά και έκανε το δεύτερο από τα τρία βήματα που θέλει για να βρεθεί στους τελικούς της Volley League, όντας μπροστά στη σειρά με 2-0 απέναντι στον αντίπαλό του.

Ο άνθρωπος που παίρνει αυτή τη στιγμή τα περισσότερα credits της παρουσίας του Δικεφάλου τους τελευταίους μήνες μετά από την πέμπτη ήττα από τον Παναθηναϊκό, έως το διπλό στην Αθήνα, είναι ο προπονητής των «ασπρόμαυρων», Γιόσκο Μιλενκόσκι, ο οποίος δεν παρέδωσε ποτέ τα όπλα, πιστεύοντας μέχρι τέλους στους παίκτες του. Και τώρα, σιγά-σιγά δικαιώνεται, με τη συνέχεια όμως να είναι εξίσου δύσκολη.

To γεμάτο ανηφόρες ξεκίνημα

Ήταν 14/1 όταν ο Δικέφαλος ηττήθηκε ξανά από τον Παναθηναϊκό στο Παλατάκι με 1-3, με τον έμπειρο τεχνικό να βγαίνει στις δηλώσεις του μετά το ματς και να παίρνει όλη την ευθύνη πάνω του, σε μία προσπάθεια να... βγάλει από τους παίκτες του το βάρος της αποτυχίας και να το πάρει πάνω του, γιατί αυτό πρέπει να κάνει ένας προπονητής με προσωπικότητα και σεβασμό στους αθλητές του.

Γύρισε ο ίδιος του κουμπί.

Από εκεί και έπειτα, το κουμπί γύρισε! Η αντικατάσταση του Κόστα (αποχώρησε γιατί είχε τραυματισμό, με το Μιλενκόσκι να αναφέρει συνεχώς ότι είναι ένας εξαιρετικός κεντρικός, ακόμη και όταν έφυγε) με τον Σκρεντάου έφερε άλλη ψυχολογία, με τον ΠΑΟΚ να παίρνει το ένα τρίποντο μετά το άλλο, σε έδρες όπου Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός έχασαν ματς ή βαθμούς, με... κερασάκι στην τούρτα των επιτυχιών το 3-0 απέναντι στους Πειραιώτες για την τελευταία αγωνιστική της κανονικής διάρκειας. Και ας αγωνίστηκαν με rotation, ο Δικέφαλος όχι απλ τους κέρδισε, αλλά ήταν καταιγιστικός κόντρα σε καλούς παγκίτες, με μερική χρησιμοποίηση και των Κουμεντάκη-Γκουσταβάο.

Και μετά, τα play off. Πρώτο ματς, σπουδαία νίκη με 3-0 στη Θεσσαλονίκη, χωρίς όμως τον Κόβαρ όμως για τους «πράσινους». Δεύτερο ματς, με πλήρη Παναθηναϊκό από άποψη αθλητών και κόσμου, 2-3, και ξεκάθαρο πλεονέκτημα στη σειρά. Ο Μιλενκόσκι... φτιάχνει τους παίκτες του στο κρισιμότερο σημείο της χρονιάς, ο Ντεν Ντρις έχει ανεβάσει το επίπεδό του, ο Ουόλς παίζει με καθαρό μυαλό και μοιράζει μαεστρικά το παιχνίδι, Γιόρνα και Ράπτης στηρίζουν πολύ σε υποδοχή-άμυνα (κυρίως ο πρώτος) και σε επίθεση, ο Κοκκινάκης σκουπίζει όλη την πίσω ζώνη και ο Σκρεντάου με τον Βουλκίδη υψώνουν τοίχος στο μπλοκ. Μαζί και οι αλλαγές, που δίνουν καθαρό μυαλό και μερικές λύσεις.

Η δύσκολη συνέχεια.

Και όχι, ο ΠΑΟΚ δεν έγινε ομαδάρα μέσα σε μία βδομάδα επειδή κέρδισε αυτή του Ανδρεόπουλου δύο φορές. Ήταν όλη τη χρονιά μία εξαιρετική μηχανή, αλλά πλέον αποδεικνύει ότι είναι και μεγάλη ομάδα, κερδίζοντας σπουδαία ματς. Η σεζόν έχει πολύ δρόμο, με final 4 κυπέλλου ξανά κόντρα στους «πράσινους» αρχικά, αλλά και μία σειρά ημιτελικών που είναι στο 2-0 και... τρέχει ακόμη, γιατί ένα σύνολο με Ερνάντεζ, Κόβαρ κλπ δεν παραδίδει ποτέ εύκολα τα όπλα. To ξέρει προτίστως ο ίδιος, ο οποίος το ανέφερε και στις δηλώσεις του μετά το break.

Απλά, η τρομερή δουλειά του Μιλενκόσκι από τον Σεπτέμβριο βγαίνει τώρα, με τον έμπειρο τεχνικό να δείχνει εκτός από τις ικανότητές του, ότι αξίζει να είναι στον πάγκο του ΠΑΟΚ και του χρόνου. Γιατί με πολύ λιγότερα χρήματα από τους αντιπάλους του, τους κοιτάει στα ίσια και είναι διεκδικητής και των δύο σπουδαιότερων τίτλων.

Ο Μιλενκόσκι είναι το «κλειδί» της (εξαιρετικής) εικόνας του ΠΑΟΚ!