MENU

Αναλυτικά τα όσα ανέφερε: 

«Δεν μου αρέσει να βλέπω κάποιον να υποφέρει. Ανεξάρτητα από το ποιος είναι. Ωστόσο η Ferrari δεν μπορεί να συγκριθεί πλέον με την ομάδα, την οποία είχα αναλάβει το 1993. Θα ήθελα πολύ να είχα τότε μία τέτοια βάση εκκίνησης, επειδή σήμερα είναι η Ferrari μία δυνατή οργάνωση. Απλά δεν ταιριάζουν μόνον μερικά εργοτάξια σε αυτό το περίπλοκο παζλ».

Για ποιο πράγμα νιώθει πιο υπερήφανος από την 15ετή καριέρα του στη Ferrari: «Για το γεγονός, ότι αποχώρησα από το εργοστάσιο με δική μου θέληση και δεν με έδιωξαν. Βρέθηκα δύο φορές κοντά στην απόλυση. Το 1996 και το 1999 ζητούσαν τα ιταλικά μέσα ενημέρωσης το κεφάλι μου. Την πρώτη φορά με έσωσε ο Μίκαελ Σουμάχερ που είπε ότι ‘’αν φύγει ο Ζαν, φεύγω κι εγώ’’. Υπήρχε γι αυτό μία σχετική ρήτρα στο συμβόλαιό του».
 

Τοντ: «Ο Σουμάχερ με έσωσε στην Ferrari»
EVENTS