Close

Ζινεντίν Ζιντάν, κύριος και βασιλιάς

Τελευταία ανανέωση: 3 Ιουνίου 2017, 17:09
  • Αποθήκευση άρθρου

Πέντε χρόνια στη Γιουβέντους. Άλλα πέντε στη Ρεάλ Μαδρίτης. Σε μια δεκαετία ο Ζινεντίν Ζιντάν ωρίμασε ως ποδοσφαιριστής και έγινε ο κορυφαίος της γενιάς του. Στο Κάρντιφ θα υπηρετήσει τη μία, θα έχει απέναντί του την άλλη.

H Βερονίκ δεν άντεχε άλλο το Τορίνο. Είχε αρχίσει να την «πνίγει» η ομίχλη και η μουντάδα.  Ήταν φυσικά συμβιβασμένη επί χρόνια με τη ζωή του συζύγου της. Εγκατέλειψε την μεγάλη αγάπη της, τον χορό, για να τον ακολουθήσει. Από τη Μασσαλία στις Κάννες, από εκεί στο Μπορντό, μετά στην Ιταλία. «Όπου πήγαιναν τα παντελόνια, πήγαινα κι εγώ» συνήθιζε να λέει από τότε, όχι με δυσαρέσκεια, αλλά με επίγνωση ότι θα έπρεπε να θυσιάσει τη δική της καριέρα για να είναι στο πλευρό του άντρα της. 

Της έλειπε ο ήλιος και στην άκρη του μυαλού της είχε την Ισπανία, την γενέτειρα των γονιών της. Είμαστε στο 2001, έχει φέρει στον κόσμο τους καρπούς του έρωτά της με τον Ζινεντίν, τον Έντζο (ναι, συμβιβάστηκε και με το όνομα του πρωτότοκου η Βερονίκ, ο Έντζο Φραντσεσκόλι ήταν το είδωλο του άντρα της, δεν γινόταν να φέρει αντίρρηση) και τον Λούκα. Η ομίχλη του Τορίνο, όμως, δεν αντεχόταν... 

Το άρθρο συνεχίζεται μετά τη διαφήμιση

Ήταν ήδη πέντε χρόνια στη Γιουβέντους ο Ζιντάν. Το 1996 όταν η «μεγάλη κυρία» τον πλησίασε ήταν διστακτικός, δεν ήθελε να αφήσει την πατρίδα του, τους γονείς του, τα αδέρφια του. Μόλις λίγους μήνες ήταν στην ομάδα όταν κατέκτησε το Διηπειρωτικό Κύπελλο αντιμετωπίζοντας στο Τόκιο τη Ρίβερ Πλέιτ, στην οποία αγωνιζόταν ο Έντζο Φραντσεσκόλι!  Δέος! Με τη «μεγάλη κυρία» ο Ζιντάν έχασε δύο διαδοχικούς τελικούς στο Τσάμπιονς Λιγκ, το 1997 από τη Ντόρτμουντ και το 1998 από τη Ρεάλ. Εκείνο το βράδυ του δεύτερου χαμένου τελικού υποσχέθηκε στον εαυτό του ότι τρίτη ήττα δεν θα υπάρξει. Την επόμενη φορά, το τρόπαιο θα ήταν δικό του.

«Έφτασα στα 24 μου από την Μπορντό και ήταν ένα τεράστιο βήμα μπροστά. Έμαθα πολλά τόσο ως ποδοσφαιριστής όσο και ως άνθρωπος. Το πρώτο διάστημα έπαιζα άσχημα, δεν είχα προσαρμοστεί και λεγόταν πως ήμουν ένα λάθος απόκτημα. Μόνο ο Μαρτσέλο Λίπι πίστευε σε εμένα. Τελικά αποδείχθηκε πως είχε δίκιο». Δεν ήταν καλή η πρώτη σεζόν του στη Γιουβέντους, υπήρχε μουρμούρα, είχε προβλήματα προσαρμογής όχι τόσο στη νέα ζωή, όσο στην ίδια την ομάδα. Οι προπονήσεις ήταν σκληρές, απαιτητικές, τον πρώτο καιρό από την κούραση έκανε συνέχεια εμετούς στα αποδυτήρια.  Ο Μισέλ Πλατινί, ο άνθρωπος που είχε πείσει τον Τζιάνι Ανέλι για την απόκτηση του νεαρού Γάλλου θα δικαιωνόταν στη συνέχεια... 

Παίζοντας πίσω από τους Ντελ Πιέρο και Ιντζάγκι, σε μια σεζόν που οι δυο κορυφαίοι επιθετικοί πέτυχαν συνολικά 61 γκολ, απελευθερωμένος λόγω της παρουσίας του Ντάβιντς στη μεσαία γραμμή, ο Ζιντάν άρχισε να... δημιουργεί. Η «μεγάλη κυρία» θα πάρει δεύτερο συνεχόμενο πρωτάθλημα και ο «Ζιζού» θα σηκώσει το Παγκόσμιο Κύπελλο στο «Σταντ ντε Φρανς», λίγα χιλιόμετρα μακριά από εκεί που σχεδόν σαράντα χρόνια πριν ο Σμαϊλ και η Μαλίκα, οι γονείς του μετανάστες από την Αλγερία, έβρισκαν καταφύγιο. Εκεί ο γιος του θα στεφόταν πρωταθλητής κόσμου. Η Γαλλία πήρε για πρώτη φορά το Μουντιάλ και ο Ζιντάν μερικούς μήνες αργότερα τη «Χρυσή Μπάλα». Ήταν ο πιο ολοκληρωμένος ποδοσφαιριστής, ήταν ο κορυφαίος του κόσμου. 

Στη διάρκεια της τρίτης σεζόν του στη Γιουβέντους, ο Λίπι θα αντικατασταθεί από τον Αντσελότι, ο Ντελ Πιέρο θα μείνει πολύ καιρό εκτός λόγω τραυματισμού, η χρονιά θα είναι καταστροφική και θα ολοκληρωθεί χωρίς τίτλο, όπως θα συμβεί και τις δύο επόμενες σεζόν. Στο μεταξύ, θα αναδειχθεί και πρωταθλητής Ευρώπης με τους «τρικολόρ», αλλά μεγάλο απωθημένο θα παραμένει η κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ. 

Και είμαστε πια στο 2001. Με τη Βερονίκ να έχει μπουχτίσει πέντε χρόνια στο Τορίνο, τον ίδιο να έχει ακόμα συμβόλαιο, αλλά να νιώθει ότι αυτός ο κύκλος έχει κλείσει και να είναι έτοιμος για μια νέα εμπειρία και μια... χαρτοπετσέτα να «λυτρώνει» και τους δύο. Στη διάρκεια ενός γκαλά της FIFA, στο Μόντε Κάρλο, ο Ζιντάν γίνεται αποδέκτης ενός μηνύματος το οποίο είναι γραμμένο στα γαλλικά σε μια χαρτοπετσέτα. «Θέλεις να έρθεις στην Ρεάλ Μαδρίτης;»...  

Ο «Ζιζού» θα απαντήσει με τον ίδιο τρόπο, δηλαδή με μήνυμα σε χαρτοπετσέτα. Θα είναι λακωνικός, από τότε δεν του άρεσαν τα πολλά λόγια. Το «Oui!», όμως, θα είναι κατηγορηματικό.  Η χαρτοπετσέτα κάνει το αντίστροφο δρομολόγιο και καταλήγει στον αρχικό αποστολέα της, τον πρόεδρο της «βασίλισσας», Φλορεντίνο Πέρεθ. Δεν τον ενδιέφερε να κρατήσει τους τύπους, επικοινώνησε άμεσα με τη διοίκηση των Ιταλών ζητώντας να αποχωρήσει. «Ο Ζιντάν δραπετεύει από το Τορίνο. Πέντε χρόνια στη Γιούβε, ξεπλύθηκαν μέσα σε ένα δευτερόλεπτο» θα γράψει η «Tuttosport», ενώ η διοίκηση της ομάδας θα αφήσει αιχμές εναντίον του ότι πάντα προτιμούσε να παίζει καλύτερα με την εθνική ομάδας της πατρίδας του. 

Το άρθρο συνεχίζεται μετά τη διαφήμιση

Δεν είχε σημασία πια. Η «μεγάλη κυρία» θα βάλει στα ταμεία της ένα υπέρογκο για την εποχή ποσό που θα αγγίξει τα 73,5 εκατομμύρια ευρώ και ο Ζιντάν θα γίνει ένα ακόμη αστέρι στον γαλαξία της Ρεάλ Μαδρίτης. Λίγους μήνες μετά την μεταγραφή του θα… υπογράψει το ένατο πρωτάθλημα Ευρώπης της «βασίλισσας» με το φανταστικό βολέ του στον τελικό κόντρα στη Λεβερκούζεν. Τώρα πια είχε τα πάντα.  Είχε τίτλους, είχε φήμη, είχε χρήματα. Καμία σημασία δεν είχε τίποτα από αυτά. Σημασία για τον «Ζιζού» είχε η αγάπη για την οικογένεια και τον πλησίον. Δεν ξέχασε ποτέ τις ρίζες του, δεν απαρνήθηκε την καταγωγή του. Αυτή τον έκανε μεγάλο και τρανό. Απλά μένοντας στη Μαδρίτη με τους άλλους «γκαλάκτικος» άρχισε να συμβιβάζεται με το γεγονός ότι ήταν διάσημος. 

Σε μια πενταετία στη Μαδρίτη, θα αγωνιστεί σε 225 παιχνίδια και θα πετύχει 49 γκολ. Θα κατακτήσει το Τσάμπιονς Λιγκ, ένα πρωτάθλημα, ένα ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ, δυο ισπανικά Σούπερ Καπ και ένα Διηπειρωτικό Κύπελλο. Και η Βερονίκ θα φέρει στον κόσμο άλλους δυο γιους, τον Τέο και τον Ελίαζ. 

Η Ρεάλ είναι πια στο DNA του. «Είναι το σπίτι μου, είναι η ομάδα της ζωής μου».  Θα κρεμάσει τα παπούτσια του και θα παραμείνει στον σύλλογο. Βοηθός του Κάρλο Αντσελότι, προπονητής της δεύτερης ομάδας, κατόπιν διάδοχος του Ράφα Μπενίτεθ στην πρώτη ομάδα. Με αυτόν στον πάγκο, τον άπειρο, τον πρωτάρη, η «βασίλισσα» θα κατακτήσει το Τσάμπιονς Λιγκ, πέρυσι τον Μάιο στο Μιλάνο, θα πάρει και το ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ, αλλά και το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων. Και, φυσικά, υπό την δική του καθοδήγηση θα στεφθεί πρωταθλήτρια Ισπανίας, μετά από πέντε χρόνια. Κάποιοι μίλησαν για την ατελείωτη… αστερόσκονή του, αυτή τη μαγική που τον περιέβαλε και όταν ήταν ποδοσφαιριστής. Μα τον αδικούν. 

Και τώρα μπροστά του άλλος ένας τελικός Τσάμπιονς Λιγκ. Και απέναντί του η Γιουβέντους. Ο Ζιντάν δεν νιώθει άβολα, είναι χαρούμενος που το παρελθόν του θα αντιμετωπίσει το παρόν του. Δεν αγχώνεται. Ό,τι κι αν γίνει το βράδυ του Σαββάτου στο Κάρντιφ, ο Ζιντάν είναι κερδισμένος. Στη Γιουβέντους έγινε είδωλο, στη Ρεάλ θρύλος. Οι νεότεροι τον έχουν ταυτίσει με τους Μαδριλένους, αλλά ήταν η παρουσία του στη «μεγάλη κυρία» και στο καμπιονάτο αυτή που του έδωσε την ευκαιρία να εξελιχθεί ουσιαστικά και να γίνει ο παίκτης που μεγαλούργησε στα ευρωπαϊκά γήπεδα. 

Κι αυτός έχει σχεδιάσει ήδη και την επόμενη ημέρα του τελικού. Κυριολεκτικά. Θα πάρει το αεροπλάνο για το Τορίνο. Έχει ακόμα πολλούς και καλούς φίλους εκεί. Πρώτος και καλύτερος ο Κριστιάνο, έχει ανοίξει πιτσαρία τώρα, αλλά την εποχή που ο «Ζιζού» έπαιζε στη Γιουβέντους ήταν ο προσωπικός σοφέρ του. Τους είχε συστήσει ο Ντιντιέ Ντεσάμπ και έγιναν αχώριστοι. Είναι και ο Μάουρο, ιδιοκτήτης του εστιατορίου «Da Angelino» εκεί που σχεδόν κάθε μέρα έτρωγαν ο Ζινεντίν (τρεις στις πέντε φορές έπαιρνε rigatoni freschi) και η Βερονίκ. Και είναι πάντα μια καλή ευκαιρία για να συναντηθεί εκεί και με τους φίλους του από το ποδόσφαιρο: τον Μαρκ Ιουλιάνο, τον Νικολά Αμορούζο τον Τζιανλούκα Βιάλι.  

Το Τορίνο θα είναι πάντα το ησυχαστήριο του Ζιντάν. Εκεί αναδείχθηκε σε… κύριο του ποδοσφαίρου. Και η Μαδρίτη είναι η Ιθάκη του. Εκεί έγινε βασιλιάς κι όσο κι αν ταξιδέψει, όσο κι αν περιπλανηθεί, εκεί θα επιστρέφει... 

  • Dislikes0
Close
Ζινεντίν Ζιντάν, κύριος και βασιλιάς
Χρόνος ανάγνωσης: 6’