Close

Η τέχνη του… αμύνεσθαι περί πάτρης

Τελευταία ανανέωση: 5 Ιουλίου 2017, 15:46
  • Αποθήκευση άρθρου

Σκεφτείτε το καλά. Αν κάποια στιγμή αποδειχθεί η ύπαρξη εξωγήινης ζωής δίχως φιλικές διαθέσεις, ποιους θα επιλέγατε για να σας υπερασπιστούν στην πρώτη γραμμή του μετώπου; Την NASA, την εθνοφυλακή, εκπαιδευμένους κομάντο ή μήπως αυτήν την… Αγία Τριάδα;

Όλες οι συντομογραφίες στο μοντέρνο ποδόσφαιρο έχουν φτιαχτεί για χάρη της… καλλιτεχνίας, της δημιουργίας, του ελκυστικού ποδοσφαίρου. Ποιος δεν θυμάται την τριπλέτα R.E.M. που αποτελούνταν από τον Ροναλντίνιο, τον Ετό και τον Μέσι. Λίγο αργότερα εμφανίστηκαν οι H.I.M. με τους Τιερί Ανρί και Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς στο πλευρό του Λιονέλ Μέσι. 

Απέναντι τους έπρεπε να εφευρεθεί ένα αντίπαλο δέος. Η μεταγραφή του Γκάρεθ Μπέιλ στην Ρεάλ Μαδρίτης γέννησε αίφνης του B.B.C. με τους Μπενζεμά, Κριστιάνο Ρονάλντο και τον Ουαλό στην εμπροσθοφυλακή της «βασίλισσας». 

Το άρθρο συνεχίζεται μετά τη διαφήμιση

Μήπως όμως οι B.B.C. της Ρεάλ Μαδρίτης δεν είναι οι καλύτεροι B.B.C. που κυκλοφορούν στο παγκόσμιο ποδοσφαιρικό παλκοσένικο; Τρεις περίεργοι σερίφηδες που ένωσαν τις δυνάμεις τους στους πρόποδες του όρου Πιεμόντε άλλαξαν όλη την τακτική ισορροπία στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο και στιγμάτισαν την εποχή τους. Η τριάδα με τους Μπονούτσι, Μπαρτσάλι και Κιελίνι θα μπορούσε να αναχαιτίσει τους πάντες. Ακόμα και τους εξωγήινους!

Βρέθηκαν τυχαία, συναντήθηκαν τυχαία, ενώθηκαν τυχαία. Λες και το πεπρωμένο του έσπρωχνε με ένα περίεργο τρόπο να ενώσουν τις δυνάμεις τους. Ο Τζιόρτζιο Κιελίνι αποκτήθηκε από τη Φιορεντίνα το 2005 ως ένας αεικίνητος αριστερός μπακ, που πολύ αργότερα μετατέθηκε στο κέντρο της άμυνας, όταν η Γιουβέντους πέρασε τη φουρτούνα του Calciopoli. 

Ο Λεoνάρντο Μπονούτσι αφού κρίθηκε λίγος στην Ίντερ περιπλανήθηκε αρκετά, μέτρα το 2010 να φτάσει στο Τορίνι ως ένας φέρελπις αμυντικός από τη Μπάρι, ενώ ένα χρόνο αργότερα κατέφθασε περίπου ως αποτυχημένος από την Βόλφσμπουργκ ο Αντρέα Μπαρτσάλι, ο οποίος έμοιαζε με ένα βολεμένο εκατομμυριούχο δίχως κίνητρα, ο οποίος είχε λύσει το πρόβλημα της ζωής του.

Η πρώτη τους κοινή σεζόν ήταν… άθλια. Το ημερολόγιο έδειχνε 5 Φεβρουαρίου του 2011 και η Γιουβέντους βρισκόταν στη 10η θέση, κοιτώντας με αγωνία τι γίνεται από πίσω. Το ταξίδι στην Σαρδηνία για το παιχνίδι με την (9η) Κάλιαρι έμοιαζε εξαιρετικά πολύπλοκο και ο Λουίτζι Ντελνέρι έψαχνε κάτι καινοτόμο για να αιφνιδιάσει. Σε εκείνο το ματς στο «Σαντ’ Ελία» η τριάδα BBC ξεκίνησε για πρώτη φορά μαζί, με τέταρτο της οπισθοφυλακής κάποιον… Φρέντερικ Σόρενσεν. Το τελικό 1-3 πιθανώς να άλλαξε την ιστορία ολόκληρης της Γιουβέντους.

Η «Μεγάλη Κυρία» με ένα σπριντ στο τέλος τερμάτισε στην 7η θέση, όμως και πάλι είχε μείνει εκτός ευρωπαϊκών διοργανώσεων. Τα 47 γκολ παθητικό ήταν μόλις η 8η καλύτερη επίθεση στην Serie A εκείνης της σεζόν, ένα νούμερο όνειδος για μία ομάδα που είχε διαχρονικά στο πετσί της την ομηρική φράση: «εις οιωνός άριστος αμύνεσθαι περί πάτρης».

Η μέρα που πραγματικά άλλαξε το ποδόσφαιρο ήρθε αρκετούς μήνες αργότερα. Στο τιμόνι της «Μεγάλης Κυρίας» καθόταν πια ο Αντόνιο Κόντε, ο οποίος στις πρώτες του τακτικές αναζητήσεις στην Γιουβέντους πειραματιζόταν στο 4-2-4 που τον έκανε διάσημο στο Μπάρι. Εκείνο το ταξίδι στο «Σαν Πάολο» όμως παραήταν δύσκολο.

Το άρθρο συνεχίζεται μετά τη διαφήμιση

Η Νάπολι του Ματσάρι έμοιαζε άλυτο τακτικό σταυρόλεξο για κάθε ομάδα. Ο Κόντε αποφάσισε να εφαρμόσει τη μέθοδο «καθρέφτη» και να παρατάξει ότι και ο αντίπαλος: 3-5-2 η Νάπολι; 3-5-2 και η Γιουβέντους, με την τριάδα BBC στο κέντρο της άμυνας και τους Λιχτστάινερ, Εστιγαρίμπια στα δύο άκρα. 

Η Νάπολι αιφνιδιάστηκε. Η Γιουβέντους έφυγε με την ισοπαλία από το «Σαν Πάολο» και τερμάτισε αήττητη τη σεζόν (23 νίκες, 15 ισοπαλίες), έχοντας την καλύτερη επίδοση όλων των εποχών με 20 γκολ παθητικό! Η βάση, η δομή, τα θεμέλια της παντοκρατορίας των «μπιανκονέρι» εντός συνόρων είχαν μπει για τα καλά.

Από εκείνη την ημέρα, η Γιουβέντους έχει πάρει 6 συνεχόμενα πρωταθλήματα, τρία σερί νταμπλ, δεν άφησε ούτε ψίχουλο να πέσει χάμω εντός συνόρων. Από εκείνη την ημέρα στα 106 επίσημα παιχνίδια η τριπλέτα αυτή ξεκίνησε μαζί στην ενδεκάδα, η Γιουβέντους κράτησε 56 φορές το μηδέν, δέχθηκε μόλις 69 γκολ (0.6 ανά παιχνίδι) και κέρδισε το 71% αυτών των αναμετρήσεων. Μία άχαστη, αλάνθαστη, ανίκητη συνταγή.

Ταιριάζουν τέλεια, κολλάνε σαν κομμάτια του παζλ που δημιουργήθηκαν για να παίζουν μαζί. Ο Κιελίνι είναι ο δυναμικός μαντουμαδόρος, με τα εκπληκτικά φυσικά προσόντα που θα καθαρίσει τα πάντα στον αέρα και θα απλώσει τα πλοκάμια του εκεί που δεν τον περιμένει κανείς. Ο Μπαρτσάλι είναι ο προνοητικός στόπερ, που επιλέγει να διαβάζει τις φάσεις και να βγαίνει πρώτος στη μπάλα. Ο Μπονούτσι είναι ο εγκέφαλος, η βάση για το build-up παιχνίδι από πίσω. 

Μία τέλεια τριάδα που μαζί με τη βοήθεια του Μπουφόν έχτισε ένα αμυντικό τείχος. Η ικανότητα του Μπαρτσάλι να υποστηρίξει τη θέση του δεξιού μπακ ήταν πολλές φορές το κρυφό όπλο στα χέρια του Κόντε και του Αλέγκρι που με μία κίνηση μπορούσαν να αλλάξουν το 3-5-2, 4-4-2 αλλάζοντας τις τακτικές ισορροπίες σε ένα ματς.

Το σημαντικότερο; Οι BBC κόλλησαν κι εκτός γηπέδου, έχουν στενές φιλικές σχέσεις, είναι ένα σώμα, μία ψυχή και μακριά από τους αγωνιστικούς χώρους.

Χάρη σε αυτούς η Γιουβέντους έχτισε πέρυσι ένα μυθικό ρεκόρ όταν κράτησε ανέπαφη την εστία της για 973 λεπτά, ούτε ένα γεμάτο 24ωρο καθαρού ποδοσφαίρου! Χάρη σε αυτούς η «Μεγάλη Κυρία» κράτησε φέτος 180 λεπτά χωρίς γκολ τη Μπαρτσελόνα και έφτασε ως τον τελικό, επιτρέποντας μόνο τρία τέρματα σε 12 αναμετρήσεις στο φετινό Champions League. Χάρη σε αυτούς η Γιουβέντους δέχεται μόλις 23 γκολ κατά μέσο όρο την τελευταία εξαετία στο ιταλικό πρωτάθλημα. Χάρη σε αυτούς, οι άμυνες με τρεις, δεν είναι πια η εξαίρεση, αλλά ο κανόνας στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο.

Ο Σαμ Μπόρντεν των New York Times έδωσε μία από τις γλαφυρές περιγραφές για το φαινόμενο BBC, λίγο μετά από μία ακόμα παράσταση στο «Σαντιάγκο Μπερναμπέου» στον επαναληπτικό ημιτελικό του 2015: «Φαντάσου ένα πλήθος κόσμου, χιλιάδες κόσμου να στέκονται μπροστά από μία ξύλινη πόρτα. Μία πόρτα που όλοι θέλουν να ανοίξουν.

Το αρχικό σχέδιο είναι να στείλουν κάποιον να χτυπήσει την πόρτα για να δει αν ανοίγει. Τα χτυπήματα γίνονται κλωτσιές. Οι κλωτσιές μετατρέπονται σε ένα μανιασμένο κύμα επιθέσεων, η μια μετά την άλλη. Όσο πιο έντονες είναι οι επιθέσεις, τόσο πιο αδιαπέραστη είναι θαρρεί κανείς αυτή η πόρτα».

Αυτοί οι τρεις «σερίφηδες» έκαναν ξανά την άμυνα να μοιάζει με τέχνη. Δεν έχουν τους fans, τους followers, τη φήμη, τη δόξα, τα λεφτά του BBC της Ρεάλ Μαδρίτης, αλλά αποτελούν την καρδιά, την ψυχή, την ταυτότητα, το DNA της Γιουβέντους.  

  • Dislikes0
Close
Η τέχνη του… αμύνεσθαι περί πάτρης
Χρόνος ανάγνωσης: 5’