Close

O άνθρωπος των 24 δευτερολέπτων

Τελευταία ανανέωση: 8 Μαΐου 2016, 19:53
Χρόνος ανάγνωσης: 6’
  • Αποθήκευση άρθρου

Στις 30 Οκτωβρίου 1954 διεξήχθη ο πρώτος αγώνας μπάσκετ με ρολόι 24 δευτερολέπτων και ο Θανάσης Ασπρούλιας με τη βοήθεια του ESPN φωτίζει μία πολύ άγνωστη ιστορία και μία τεράστια αδικία

Θα μπορούσε να ανήκει στη λίστα με τα ερωτήματα που θα θέλατε, ή δε σκεφτήκατε ποτέ να απευθύνετε σε κάποιον. Αν το μπάσκετ είχε manual, το ερώτημα θα ήταν στο section των περίφημων FAQ...

Το όνομα Λίο Φέρις, είναι από σπάνιο έως απίθανο να το συναντήσει ένας ιστοριοδίφης σε οποιαδήποτε αρχαία ή νεώτερη καταγραφή με περιεχόμενο την μπασκετική εξέλιξη. Αξιολογείται σήμερα στην άλλη άκρη του Ατλαντικού ως μία από τις μεγαλύτερες απρέπειες του ΝΒΑ απέναντι στην ίδια την ιστορία του.
 
Ο Λίο Φέρις δεν ήταν απλά ο άνθρωπος που όρισε το χρόνο των επιθέσεων στο αμερικάνικο μπάσκετ στα 24 δευτερόλεπτα τη δεκαετία του '50, ήταν κι αυτός που οι χειρισμοί του οδήγησαν στη δημιουργία του ΝΒΑ έτσι όπως το ξέρουμε σήμερα...
 
Το δυσάρεστο με αυτόν τον ωραίο τύπο είναι ότι οι αναφορές στο όνομά του ακόμα και στο google είναι αμφιλεγόμενες και η προσφορά του στο μπάσκετ υπολείπεται της «κακής» φήμης που δημιούργησε (δικαίως ή αδίκως είναι αδιάκριτη λεπτή γραμμή που χωρίζει την κριτική του) ως παράγοντας και ιδιοκτήτης ομάδων.


 
Ποιος είναι όμως ο Λίο Φέρις και πόσο σημαντικό το αποτύπωμα που άφησε στο άθλημα που έμελλε να γίνει ένας από τα πιο αγαπημένα σε ολόκληρο τον πλανήτη;
 
Οφείλω να ξεκαθαρίσω ότι οι γραμμές που διαβάζετε αντλούν τις πληροφορίες τους από ένα αφιερωματικό δημοσίευμα του ESPN, όπου η σύγχρονη δημοσιογραφία αποτίει φόρο τιμής σε ένα από τους σκαπανείς του επαγγελματικού μπάσκετ... Το προϊόν της έρευνας έρχεται να προσθέσει λεπτομέρειες στο εξαιρετικό κομμάτι του ESPN, που θυμήθηκε ότι στις 30 Οκτωβρίου 1954 ήταν η πρώτη φορά που ένας αγώνας του ΝΒΑ διεξήχθη με τον χρονικό περιορισμό των 24 δευτερολέπτων.
 
Στο επίσημο site του ΝΒΑ θα βρείτε ότι ο άνθρωπος που κατέθεσε την πρόταση για την καθιέρωση των 24 δευτερολέπτων ήταν ο Ντάνι Μπιασόνι, ιδιοκτήτης των Σίρακιουζ Νάσιοναλς, αλλά οι άνθρωποι που έζησαν εκείνη την εποχή μετέφεραν την αλήθεια. Ο Λίο Φέρι ήταν αυτός που έπεισε τον Μπιασόνι να κάτσει στο τραπέζι και να του εξηγήσει λέξη προς λέξη το σκεπτικό του που αργότερα έγινε αρχή διεξαγωγής ενός αγώνα μπάσκετ.
 
Ως τζένεραλ μάνατζερ των Νάσιοναλς, που κατέκτησαν το πρωτάθλημα το 1955, το 1967 και το 1983 (ναι, ναι, είναι η ομάδα που μετεξελίχθηκε στους θρυλικούς Σίξερς), ο Λίο Φέρι έχτισε μία ομάδα που διακρινόταν από την ταχύτητά της και τα αθλητικά προσόντα της. Μέχρι τότε όμως, το γεγονός ότι μία ομάδα είχε το δικαίωμα να κρατήσει στην κατοχή της τη μπάλα όση ώρα ήθελε, δεν επέτρεπε στον Φέρι να υλοποιήσει τα σχέδιά του.
 
Εκείνη την εποχή το μπάσκετ είχε γίνει ένα άθλημα που κυριαρχούσε το ασύλληπτο ξύλο και η καθυστέρηση... Κι αυτό γιατί ο μοναδικός τρόπος για να αλλάξει κατοχή η μπάλα ήταν το φάουλ... «Οι ομάδες χρησιμοποιούσαν την τρίτη περίοδο για να κάνουν καθυστέρηση και οι κόουτς, που ανέκαθεν ήταν συντηρητικοί, δεν είχαν κανέναν λόγο να διατάξουν κάτι διαφορετικό και να ζητήσουν ένα πιο ανοιχτό παιχνίδι» είπε ο Μπομπ Κούζι, ένας από τους καλύτερους χειριστές της μπάλας που εμφανίστηκαν ποτέ.
 
Σύμφωνα με την εγκυκλοπαίδεια του ΝΒΑ...
 
  • Στις 22 Νοεμβρίου 1950 οι Φορτ Γουέιν Πίστονς επικράτησαν των Μινεάπολις Λέικερς με το αποκαρδιωτικό 19-18, όπου οι ομάδες ευστόχησαν συνολικά σε 8 σουτ εντός παιδιάς
  • Σε έναν αγώνα πλέι οφς μεταξύ των Σέλτικς και των Νάσιοναλς. που διεξήχθη τρία χρόνια αργότερα, οι διαιτητές αναγκάστηκαν να καταλογίσουν συνολικά 106 φάουλ (!!!) και να εκτελεστούν 128 βολές, με τον Κούζι να πετυχαίνει 30 πόντους αποκλειστικά και μόνο από τη γραμμή της φιλανθρωπίας.
  • Το 1954 σε ακόμα έναν αγώνα πλέι οφς (Σίρακιουζ - Νέα Υόρκη) 75 πόντοι σημειώθηκαν από βολές και 34 από εύστοχα σουτ.

 
Η κατάσταση αυτή δεν μπορούσε να συνεχιστεί και σε εκείνο το σημείο ήρθε η πρόταση του Λίο Φέρις, ο οποίος εκτός όλων των άλλων είχε και μία παθολογική αγάπη για τα μαθηματικά. Ο Τζακ Αντριους, ένας Αμερικάνος συντάκτη μπάσκετ που η γενιά του συνδέθηκε με εκείνη του Φέρις πολύ συχνά στις στήλες που είχε σε καθημερινά έντυπα ανακαλούσε στην μνήμη του μία συγκεκριμένη σκηνή. Αυτό που... «Ο Φέρις καθόταν στην αυλή του Μπιασόι, ζωγραφίζοντας σε μία χαρτοπετσέτα το σχήμα ενός ρολογιού που θα μετρούσε τα δευτερόλεπτα της επίθεσης κάθε ομάδας».
 
Πως καταλήξαμε λοιπόν στα 24 δευτερόλεπτα... Η απάντηση είναι πολύ απλή, πολύ περισσότερο για έναν τύπο που οι αριθμοί και οι  πράξεις ήταν το αγαπημένο χόμπι του.
 
Αυτό που έκανε λοιπόν ο Φέρις, ήταν να μετρήσει κατά μέσο όρο πόσες επιθέσεις έκανε μία ομάδα στην διάρκεια ενός αγώνα. Κατέληξε στον αριθμό των 120! Εν συνεχεία διαίρεσε το σύνολο των δευτερολέπτων ενός 48λεπτου αγώνα μπάσκετ (2880) με το 120 και έτσι κατέληξε στον μαγικό αριθμό 24! Τόσο απλό! «Η συμβολή του ήταν καθοριστική» θυμάται ένας πρώην συνεργάτης του.
 
Το πρώτο παιχνίδι που διεξήχθη με ρολόι 24 δευτερολέπτων στις 30/10/1954 ήταν αυτό των Σέλτικς με τους Ρότσεστες Ρόγιαλς. Από την αρχή φάνηκε πόσο ευεργετική ήταν η ιδέα του Φέρις, καθώς σε ένα πρωτάθλημα που κατά μέσο όρο σημειώνονταν 79.5, η παραγωγικότητα αυξήθηκε στους 93.1 πόντους.
 
Ολοι παραδέχτηκαν μερικά χρόνια αργότερα, ότι η επιμονή του Φέρις ήταν σωτήρια για το μπάσκετ. Ηταν η ιδέα που έσωσε αυτό το θαυμάσιο άθλημα από την αφάνεια και την αδιαφορία.
 
Οι Νάσιοναλς κατέκτησαν το πρωτάθλημα το 1955 και ο Φέρις αποσύρθηκε οριστικά κι αμετάκλητα από το μπάσκετ για να ασχοληθεί με τη μεσιτεία ακινήτων. Σε ηλικία μόλις 38 ετών. Δεν εμφανίστηκε ποτέ ξανά. Το ΝΒΑ, πλην ελάχιστων περιπτώσεων, τον ξέχασε και σε αυτό έπαιξε ρόλο το γεγονός ότι είχε τη φήμη του πολύ σκληρού διαπραγματευτή με τους παίκτες και τους προπονητές, κάτι που δεν άρεσε καθόλου στους παίκτες. Επιβεβαιώνεται και από κατά καιρούς δηλώσεις που έχουν γίνει η συγκεκριμένη άποψη. Το όνομά του δεν βρίσκεται ούτε στο Hall of Fame του Σπρίνγκφιλντ, ούτε στο μικρότερο μπασκετικό μουσείο που υπάρχει στο Σίρακιουζ. «Το όνομά του είχε αναμειχθεί σε μία προσπάθεια να φύγει η ομάδα από την πόλη και μάλλον έπαιξε ρόλο αυτό ώστε να ξεχαστεί εύκολα» λένε.
 
Ο Φέρις πέθανε το 1993 και λιγο πριν το θάνατό του η οικογένειά του έκανε μεγάλη εκστρατεία για να αποκαταστήσει τη φήμη, την προσφορά και τη συμβολή του στο μπάσκετ.
 
Ακόμα κι έτσι όμως ο Λίο Φέρι θα είναι πάντα, όχι μόνο ο άνθρωπος που ανακάλυψε το ρολόι των 24 δευτερολέπτων, αλλά κι αυτός που:

  • Εχοντας ιδρύσει μία ομάδα στο Μπάφαλο (οι μετέπειτα Ατλάντα Χοκς) που αγωνιζόταν στο NBL (πρώην ΝΒΑ), έδωσε το πρώτο αθλητικό χτύπημα στο ρατσισμό, υπογράφοντας  τον Γουίλιαμ «Ποπ» Γκέιτς. Ο Γκέιτς, μαζί με τον Γουίλιαμ «Ντόλι» Κινγκ ήταν οι πρώτοι δύο αφροαμερικάνοι που αγωνίστηκαν ποτέ στο επαγγελματικό πρωτάθλημα μπάσκετ των ΗΠΑ.
  • Μερικά χρόνια αργότερα, ο Φέρις, έγινε αντιπρόεδρος του NBL σε ηλικία μόλις 31 ετών και κατάφερε ένα τεράστιο πλήγμα στο ανταγωνιστικό πρωτάθλημα που διεξαγόταν ταυτόχρονα, το ΒΑΑ (Basketaball Association of America), όταν έπεισε 4 παίκτες από την αρχική πεντάδα της πρωταθλήτριας ομάδας του NCAA, το Κεντάκι να υπογράψουν συμβόλαιο με το NBL και τους Ιντιανάπολις Ολίμπιανς, προσφέροντας στους νεαρούς το δικαίωμα να πληρώνονται, αλλά ταυτόχρονα να έχουν θέσεις διοίκησης στην ομάδα τους. Αυτή ήταν η κίνηση που έγραψε την πρώτη σελίδα του ΝΒΑ όπως το απολαμβάνουμε σήμερα. Ενα μήνα αργότερα, στις 3 Αυγούστου 1949, η BAA και το NBL κάθισαν στο τραπέζι για να συμφωνήσουν ότι πρέπει να γίνει ένωση των δύο πρωταθλημάτων και να δημιουργηθεί το ΝΒΑ...
  • Dislikes0
Close
O άνθρωπος των 24 δευτερολέπτων
Χρόνος ανάγνωσης: 6’