Close

Το μεγαλύτερο παιχνίδι που δεν είδε κανείς!

Τελευταία ανανέωση: 21 Μαΐου 2016, 17:58
Χρόνος ανάγνωσης: 36’

Με αφορμή την αποκάλυψη του Μάτζικ Τζόνσον στον Τζίμι Κίμελ, ο Θανάσης Ασπρούλιας γράφει για μία σειρά αποτυχημένων προσπαθειών και μεταφράζει με την Βίκυ Γεωργάτου το μοναδικό κείμενο που γράφτηκε για το σπουδαιότερο παιχνίδι που δεν είδε ποτέ κανείς!

{Ακόμα και στη δημοσιογραφία …impossible is nothing. Εκτός από αυτά που είναι ...αδύνατα. Εχουν περάσει μήνες από την ημέρα που ξεκίνησα το σαφάρι για να μιλήσω με έναν από τους 11 παίκτες της κορυφαίας Εθνικής ομάδας του κόσμου. Αυτής που δεν πρόκειται να εμφανιστεί ποτέ ξανά στην ιστορία του μπάσκετ, της Ντριμ Τιμ.

Δια της ατόπου απαγωγής αποκλείστηκαν, για αυτονόητους λόγους, ο MJ, o Larry, o Skottie... Και ο Κρίστιαν Λέτνερ. Αν ήθελα να σκαρώσω ένα θέμα για αυτή την απίθανη ιστορία, δε θα επέτρεπα στον εαυτό μου να μιλήσω με τον ...αχθοφόρο. Δε θα αναζητούσα τον (θεωρητικά, στο μυαλό μου), εύκολο στόχο. Τα mail άρχισαν να πέφτουν βροχή προς πιθανές κι απίθανες διευθύνσεις. Σε γνωστούς, μα κυρίως άγνωστους προορισμούς. Πλησίασα περισσότερο στον Ντέιβιντ Ρόμπινσον και τον Τζον Στόκτον. Αλλά κι αυτοί δεν είχαν την παραμικρή όρεξη να μιλήσουν για το παρελθόν. Για κάτι που συνέβη πριν από 24 χρόνια.

Το άρθρο συνεχίζεται μετά τη διαφήμιση

Στεναχωρήθηκα, απογοητεύτηκα, εξαντλήθηκα. Απέτυχα! Δεν το αρνούμαι! Απέτυχα. Με θόρυβο και κρότο. Απέτυχα να ικανοποιήσω μία επαγγελματική εμμονή μου. Είχα δεσμευτεί στον εαυτό μου, ότι μέχρι να καταφέρω την επικοινωνία με κάποιον από τους πρωταγωνιστές, δε θα έκανα ποτέ, αυτό που κάνω σήμερα. Ηρθε όμως, η συνέντευξη του Μάτζικ Τζόνσον στον Τζίμι Κίμελ, όπου με αφορμή μία ερώτηση: «Εχεις κάνει ποτέ trash talking στον Μάικλ Τζόρνταν», ο θρυλικός Μάτζικ θυμήθηκε τη μία και μοναδική φορά που μίλησε άσχημα στον Μάικλ Τζόρνταν. Ηταν τότε, το 1992, σε ένα προπονητήριο της Γαλλίας... Μόνο που εκείνο το προπονητικό διπλό, το σπουδαιότερο παιχνίδι που δεν είδε κανείς, σηματοδότησε πολλά περισσότερα από το πρώτο trash talking του Μάτζικ. Εκείνο το καυτό απόγευμα, παραδέχτηκε ότι ήρθε η ώρα να δώσει τη σκυτάλη στο νέο, αγριεμένο κύριο που άκουγε στο όνομα Μάικλ Τζόρνταν.

Ο μοναδικός δημοσιογράφος που βρέθηκε στις εξέδρες του κλειστού γηπέδου ήταν ο Τζακ Μακάλουμ, ο οποίος συμπεριέλαβε την ιστορία που έγραψε στο βιβλίο του με τίτλο “DREAM TEAM” και το απόσπασμα δημοσιεύτηκε το 2012 στο Sports Illustrated, που δημιούργησε κι ένα μικρό ντοκιμαντέρ για το «Μεγαλύτερο παιχνίδι που δεν είδε ποτέ κανείς».}

Επειδή η ενημέρωση, έστω και κατ’αντιγραφή, είναι πιο σημαντική από οποιοδήποτε προσωπικό απωθημένο δημοσιογράφου, σας παραθέτουμε μεταφρασμένο το εκπληκτικό κείμενο που δημοσιεύτηκε στο Sports Illustrated το 2012 από τον μοναδικό δημοσιογράφο που ήταν παρών!

[ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Μην ξεχάσετε να δείτε τα βίντεο! Ετσι, θα νιώσετε και τη μαγεία των περιγραφών από τους ίδιους τους πρωταγωνιστές... Για το σπουδαιότερο παιχνίδι που έγινε ποτέ. Μεταξύ των δύο καλύτερων ομάδων που εμφανίστηκαν ποτέ. Εστω κι αν ήταν η ίδια ομάδα!]

«Εχεις βίντεο από εκείνο το παιχνίδι;» με ρωτάει ο Μάικλ Τζόρνταν

«Εχω» του απαντώ

«Oh man.. Ολος ο κόσμος με ρωτάει για εκείνο το παιχνίδι» λέει. «Ηταν το πιο διασκεδαστικό παιχνίδι που είχα στη ζωή μου».

Βρίσκεται σε πλήρη αρμονία με τον ασίγαστο θρύλο της Ντριμ Τιμ, της πιο κυρίαρχης ομάδας που δημιουργήθηκε στην ιστορία του αθλητισμού, το γεγονός ότι δεν αναφερόμαστε σε ένα κανονικό παιχνίδι, αλλά σε ένα εσωτερικό προπονητικό διπλό που διεξήχθη στο Μονακό, τρεις μέρες πριν την έναρξη τω Ολυμπιακών Αγώνων της Βαρκελώνης. Εκείνο το καλοκαίρι, δύο δεκαετίες και πλέον πριν, οι Dreamers έπαιξαν 14 αγώνες και η μικρότερη διαφορά που νίκησαν ήταν οι 32 πόντοι, κόντρα σε μία θαυμάσια εθνική ομάδα, τη Κροατία στον τελικό των Ολυμπιακών Αγώνων. Βλέπετε, οι συνηθισμένες στατιστικές μήτρες σύγκρισης, απλά είναι αδύνατον να έχουν εφαρμογή στην περίπτωση της Ντριμ Τιμ, οι παίκτες της οποίας μπορούσαν να αξιολογηθούν μόνο όταν αντίπαλοι ο ένας με τον άλλον. Το βίντεο του συγκεκριμένου φιλικού παιχνιδιού (στο Μονακό) είναι το ιερό δισκοπότηρο του μπάσκετ.

Μία θαυμάσια καταιγίδα χτύπησε την Βαρκελώνη το καλοκαίρι της Ντριμ Τιμ. Τα μέλη της ήταν σχεδόν όλοι σπουδαίοι κι έμπειροι παίκτες του ΝΒΑ στον κολοφώνα της ατομικής δημοφιλίας τους. Ο κόσμος, που θρεφόταν με μικρές ποσότητες ΝΒΑ θεάματος εκείνη την εποχή, περίμενε με ανυπομονησία την Ντριμ Τιμ, από τη στιγμή που έγινε γνωστό ότι στη Βαρκελώνη, στους Ολυμπιακούς Αγώνες, θα είχαν για πρώτη φορά το δικαίωμα να αγωνιστούν επαγγελματίες παίκτες του μπάσκετ. Οι Dreamers αποτελούσαν μία εξαγώγιμη κληρονομιά σούπερ αστέρων από μία χώρα που εξακολουθούσε να έχει την πρωτοκαθεδρία στον άθλημα σε ολόκληρο τον κόσμο.

Το ντεμπούτο δε θα μπορούσε να έχει σεναριογραφηθεί με πιο κατάλληλο τρόπο. Οταν η Ντριμ Τιμ απελευθέρωσε την δύναμη των σταρ της συμπυκνωμένη σε πακέτο ομαδικότητας και συνεργασίας το σόου ήταν πιο αστραφτερό απ’όσο μπορούσε να φανταστεί κανείς. Οι Dreamers ήταν σαν τον Τζόνι Κας στο Φόλσομ Πρίζον, σαν τους Ολμαν Μπράδερς στο Φιμορ Ιστ, σαν τον Σαντάνα στο Γούντστοκ.

Τα περισσότερα από τα 12 ονόματα (Μάικλ Τζόρνταν, Μάτζικ Τζόνσον, Λάρι Μπερντ, Τσαρλς Μπάρκλεϊ, Σκότι Πίπεν, Καρλ Μαλόουν, Πάτρικ Γιούιν, Ντέιβιντ Ρόμπινσον, Τζον Στόκτον, Κρις Μάλιν, Κλάιντ Ντρέξλερ και Κρίστιαν Λέτνερ) παραμένουν οικεία στους φιλάθλους σχεδόν δύο δεκαετίες μετά και η πολιτιστική σημασία τους εξακολουθεί να είναι πολύ υψηλή.

Δεν είναι μόνο το γεγονός ότι ο Danger Mousa και ο Cee Lo Green βάφτισαν το δίδυμό τους ως Gnarls Barkley, ούτε φυσικά ότι άλλοι καλλιτέχνες τραγούδησαν για τον Μάτζικ Τζόνσον (Red Hot Chili Peppers, Kanye West), για τον Πίπεν (Jay – Z), για τον Καρλ Μαλόουν (the transplants), για τον Μάικλ Τζόρνταν (είναι αδύνατον μετρησω πόσοι). Σκεφτείτε αυτό: Το όνομα του Τζον Στόκτον, ενός μετριοπαθούς γκαρντ βρίσκεται στους στίχους σε ένα τραγούδι που βγήκε το 2011 από τον γεννημένος στο Μπρούκλιν ράπερ ονόματι Nemo Achida, ενώ το δημοφιλέστατο παιχνίδι, 2Κ12 παρουσιάζει τον Τζόρνταν, τον Μάτζικ, τον Μπερντ στο εξώφυλλό του. Οχι τον Λεμπρόν, όχι τον Ντρικ, όχι τον Ντέρικ.

Το καταγεγραμμένο ρεκόρ εκείνης της ομάδας το καλοκαίρι του ’92, δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλο. Οι Dreamers, όπως οι δεινόσαυροι, εμφανίστηκαν στον πλανήτη Γη, στην προ social media εποχή. Με εξαίρεση τα δημοσιεύματα των εφημερίδων, δεν υπάρχουν άλλες καταγραφές για την μπασκετική δραστηριότητά τους, ούτε σκόρπια θαυμαστικά του κόσμου συνοδευόμενα από φωτογραφίες για τυχαίες συναντήσεις με τους σούπερ σταρ της Ντριμ Τιμ. Ισως, το μεγαλύτερο μέρος εκείνης της ιστορίας δεν έχει γίνει γνωστό ακόμα και δεν αποκλείεται εκείνο το εσωτερικό φιλικό στο Μόντε Κάρλο να αποτελεί το πιο δελεαστικό επεισόδιο απ’όλα.

Η διαπραγμάτευση για το ταξίδι και την προετοιμασία της ομάδας στο πιο τζογαδόρικο θύλακα άρχισε, είτε το πιστεύετε, είτε όχι, με τον κομισάριο Ντέιβιντ Στερν, που εκείνη την εποχή ήταν διάσημος για τον φανατικό αντι-τζογαδόρικο χαρακτήρα του και για το φόβο του απέναντι στον στοιχηματισμό.  Αναγνώριζε, όμως, ταυτόχρονα, ότι το στήσιμο ενός προπονητικού καμπ, για παράδειγμα, στο Φορτ Γουέιν δεν θα αποτελούσε κίνητρο για παίκτες όπως ο Τζόρνταν ή ο Μάτζικ για να το ...αγοράσουν. Ετσι, ξεκίνησε να μιλάει σε ένα φίλο του, τον συνιδιοκτήτη των New York Giants, τον Ρόμπερτ Τις, που ήταν επίσης ιδιοκτήτης του Loews Hotel στο Μονακό. Ο αναπληρωτής κομισάριος, Ρας Γκράνικ και ο διευθυντής του Loews Hotel,  Ρόμπερτ Χάουζμαν, έφτασαν σε μία αρχική συμφωνία.

Οι παίκτες, οι προπονητές και οι δημοσιογράφοι σαν εμένα χειροκρότησαν την απόφαση του ΝΒΑ. Η Ντριμ Τιμ πράγματι δούλεψε στο Μονακό κατά τη διάρκεια της εξαήμερης παραμονής της εκεί, αλλά στο τελικό... ζύγισμα δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μία περίοδος χαλαρών διακοπών. Το ημερήσιο πρόγραμμα της ομάδας περιελάμβανε δύο ώρες μπάσκετ, τις οποίες ακολουθούσαν 22 ώρες από τζόγο, γκολφ και τουρισμό στα αξιοθέατα. Παραλίες γυμνιστών και πανέμορφα μοντέλα βρίσκονταν διαρκώς σε απόσταση ενός σουτ τριών πόντων και πολλές φορές ακόμα πιο κοντά. «Δεν βάζω ωράριο στους παίκτες, διότι θα έπρεπε να το ακολουθήσω κι εγώ. Και το Jimmy’z (ένα διάσημο κλαμπ του Μόντε Κάρλο), ανοίγει, απ’όσο ξέρω, μετά τις 12 τα μεσάνυχτα» είπε ο προπονητής Τσακ Ντέιλι.

Το μεγαλύτερο παιχνίδι που δεν είδε κανείς!

Η Ντριμ Τιμ «πέταξε» για τη Νις τα μεσάνυχτα της 18ης Ιουλίου και προσγειώθηκε 20 μίλια μακριά από το Loews. Σε ένα μίτινγκ για τα μέτρα ασφαλείας, ο θρυλικός μάνατζερ του ξενοδοχείου, ο Χένρι Λορέντζι είχε διαμαρτυρηθεί για τον αριθμό των ανθρώπων ασφαλείας της ομάδας, καθώς και για την επιθετικότητά τους. «Αντιλαμβάνεσαι ποιος τζογάρει στο καζίνο μου αυτή τη στιγμή;» είπε με οργή, στην υπεύθυνη του ΝΒΑ για τις διεθνείς σχέσεις, Κιμ Μποχούνι. Ο Λορέντζι σημείωσε στη λίστα του ονόματα πολιτικών, σταρς του κινηματογράφου, ακόμα τον αθάνατο του τένις, Μπγιορν Μποργκ.

«Ποιος θα ενδιαφερθεί περισσότερο για αυτη την ομάδα που μου λέτε;» παραπονέθηκε...

«Καλά, θα δούμε» του απάντησε η Μποχούνι.

Οταν το πούλμαν της ομάδας πλησίασε στην είσοδο του ξενοδοχείου, ήταν τέτοια η αγωνία των φανς να δουν τους παίκτες από κοντά, που μερικοί από αυτούς πέρασαν μέσα από τις γυάλινες πόρτες της εισόδου.

«Τώρα καταλαβαίνω τι εννοούσες» είπε ο Λορέντζι στην Μποχούνι. Είχε καταλάβει.

Το καζίνο του Loews ήταν εγκαταστημένο στο κέντρο του ξενοδοχείου κι έμοιαζε σαν θέατρο, στο κέντρο του κύκλου που σχημάτιζαν καθημερινά οι παίκτες της Ντριμ Τιμ, και κυρίως οι Τζόρνταν, Μάτζικ, Μπαρκλεϊ, Πίπεν και Γιουιν  που ήταν μόνιμοι θαμώνες του. Ηταν το ίδιο γκρουπ ανθρώπων που είχαν αρχίσει να παίζουν ένα παράξενο παιχνίδι με χαρτιά ονόματι Tonk Back, στη Λα Τζόλα, στη Καλιφόρνια και θα έπαιζαν το ίδιο παιχνίδι μέχρι και το τελευταίο βράδυ στη Βαρκελώνη.

Μία στιγμή, ο Τσαρλς Μπάρκλεϊ, προφανώς έχοντας το συναίσθημα του πιο τυχερού ανθρώπου στον κόσμο, τράβηξε φύλλο από το 19. Θα ήταν πολύ καλύτερο το σενάριο στο φινάλε του, αν σας έλεγα ότι χτύπησε 21, αλλά εν τέλει κάηκε. Ωρες ώρες ο Μάικλ Τζόρνταν δέσμευε ένα ολόκληρο τραπέζι μπλακ τζακ για πάρτη του, παίζοντας και τα πέντε κουτιά μόνος του.

Κάθε απόγευμα, μετά την προπόνηση και το φαγητό, ένα λεφούσι παικτών βάδιζε στα παχιά χαλιά του καζίνο με παπούτσια γκολ, μπαστούνια στις πλάτες και προορισμό το Γκολφ Κλαμπ του Μόντε Κάρλο, που ήταν 25 λεπτά μακριά. Οι πίστες του δεν ήταν ...διαμάντια, αλλά το τοπίο ήταν ωραίο και η θέα από το λόφο στη Ριβιέρα πανέμορφη. Μία μέρα, μετά την προπόνηση, ένας δημοσιογράφος της Newsday, Γιαν Χάμπαρντ, κανόνισε μία τετράδα με τον Μπάρκλεϊ, τον Ντρέξλερ κι εμένα. Εκείνη την περίοδο ο Μπαρκλεϊ ταλαιπωρείτο από μία νευροπαθητική, ψυχοσωματική δυσλειτουργία που επηρέαζε το παιχνίδι του στο γκολφ, προσθέτοντας πάνω του μία σειρά από παράξενα τικς.

Ο Τσαρλς χτύπησε το μπαλάκι μακριά και είχε ένα σεβαστό παιχνίδι σε κοντινή απόσταση, αλλά είχε κενά στη συγκέντρωσή του. Ο Ντρέξλερ, τον οποίο ο Μπάρκλεϊ προσφωνούσε Long and Wrong, απλά μάθαινε το παιχνίδι, χτυπούσε συνήθως εντελώς άστατα με τις επιθετικές και γεμάτες μπαστουνιές του.

Η δική μας ομάδα έπαιξε 9 γύρους και στη συνέχεια σειρά πήρε ο Ντέιβιντ Ρόμπινσον. Ηταν νέος στο παιχνίδι και φερόταν ως ένας αξιωματικός του Ναυτικού που ως ανήλικος, έφτιαχνε τηλεοράσεις με τον πατέρα του, επιδεικνύοντας απόλυτη αφοσίωση. Ο Ρόμπινσον ήταν ο πιο ενθουσιώδης απ’όλους εξαιτίας της παρουσίας του στην Ντριμ Τιμ. Ως το μοναδικό μέλος της ομάδας που είχε πάρει μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988 με την Εθνική ομάδα των ΗΠΑ, όπου κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο, ο Ντέιβιντ έμοιαζε σαν να βρίσκεται  σε ένα λυτρωτικό ταξίδι για την αποτυχία του ’88. Αλλά σε γενικές γραμμές ήταν ένας μοναχικός τύπος. «Δεν βρίσκει εύκολα κίνητρα, όπως εγώ και οι περισσότεροι παίκτες» έλεγε ο Μάικλ Τζόρνταν. Πολλά χρόνια μετά τη Βαρκελώνη μοιάζει αδύναμος να κατανοήσει πλήρως την ανταγωνιστικότητα των συμπαικτών του που έμοιαζαν διαρκώς να είναι διψασμένοι για αίμα. Μου είπε μία ιστορία με πρωταγωνιστή τον Τζόρνταν από την πρώτη συνάντησή τους, σε ένα παιχνίδι επίδειξης. «Πάω λοιπόν στον Μάικλ για να τον συναντήσω, διότι, όπως οι περισσότερο, έτσι κι εγώ ήμουν πολύ φανατικός θαυμαστής του. Ξέρεις ποιο ήταν το πρώτο πράγμα που μου είπε; «Θα σου καρφώσω στην μούρη ψηλέ μου. Εχω καρφώσει στη μούρη όλων των υπόλοιπων ψηλών και τώρα έχει έρθει η σειρά σου». Το έλεγε σχεδόν κάθε φορά που παίζαμε. Του απάντησα λοιπόν κι εγώ: «Μην το σκεφτείς καν. Θα σε εξαφανίσω από τον αέρα σου». Κι αυτός συνέχεια μου υποσχόταν ότι θα το κάνει.

Το έκανε άραγε; «Μα προφανώς», λέει ο Ρόμπινσον. "Ηταν μία κατάσταση δύο εναντίον ενός με αυτόν, εμένα και τον Σκότι. Ο Μάικλ αποφάσισε να πάρει το σουτ και πήγα πάνω του για να τον κόψω. Δεν τον έφτασα όμως και εκείνος κάρφωσε. Το κοινό τρελάθηκε. «Σου είπα ότι μία μέρα θα το κάνω» γύρισε προς το μέρος μου». Είναι τρομερά ανταγωνιστικός. Δεν ξεχνάει ποτέ και δε αφήνει ποτέ χωρίς να δραπετεύσεις".

Με την Ντριμ Τιμ, όπως το έθετε ο Ντέιβ, ήταν να είχε αναγεννηθεί εν Χριστώ. Δεν έπινε, ούτε ορκιζόταν και ένιωθε άβολα να βρίσκεται αυτούς που το κάνουν. Αλλά ένα γήπεδο το γκολφ, ειδικά όταν τριγύρω βρίσκεται ο Τσαρλς Μπάρκλεϊ είναι ένα πολύ σκληρό μέρος για κάποιον θρησκευόμενο. Στο παιχνίδι μας, οι προσβολές και οι λέξεις που ξεκινούσαν από F(uck) κυριαρχούσαν. Κάποια στιγμή ο Ρόμπινσον διαμαρτυρήθηκε στον Χάμπαρντ για τις βρισιές του Ντρέξλερ και ζήτησε από τον Μπάρκλεϊ να χαμηλώσει τους τόνους. Στην αρχή ο Τσαρλς άρχισε να υπακούει, αλλά μετά, περίπου στην 14η τρύπα, επέτρεψε στον εαυτό του ακόμα ένα μπαράζ, καλού, αλλά, πικάντικου χιούμορ. Τότε ήταν που ο Ρόμπινσον, κούνησε το κεφάλι του, χαμογέλασε, πήρε τα πράγματά του κι έφυγε.

Στα μάτια μου έχω ακόμα την εικόνα του Ρόμπινσον να κατεβαίνει το λόφο. Οι περισσότερες ομάδες και οι περισσότερες σχέσεις που χτίζονται στον αθλητισμό, βασίζονται σε ένα φοιτητικό χιούμορ, προσβολές και σεξουαλικά αστεία, όλα συσκευασμένα μέσα στην τεστοστερόνη. Να αντέχεις όμως και να έχεις τα κότσια να απομονώνεσαι σε κάποιες στιγμές, χρειάζεται να είσαι ένας πολύ ιδιαίτερος άνθρωπος.

Αν ο κύριος από την Ιταλία –το όνομα του οποίου δε θυμάται κανείς- έπρεπε να το ξανακάνει όλο από την αρχή, είμαι σίγουρος ότι θα πετούσε τη μπάλα στον στον Πι Τζέι Καρλέσιμο, που κι αυτός εκτέλεσε χρέη διαιτητή, και θα προχωρούσε ταχύτατα στην κοντινότερη έξοδο του Λουί Ντε, της πολυμορφικής αρένας του Φοντβιέιγ. Για λίγη ώρα θα γινόταν ο πιο άτυχος άνθρωπος της πόλης κι αυτό προσμετρά ακόμα κι αυτούς που έχαναν μεγάλα ποσά γαλλικών φράγκων στα τραπέζια του καζίνο.

Πετώντας τη μπάλα στον αέρα μεταξύ του Γιούιν και του Ρόμπινσον, ο Ρόμπινσον την ακούμπησε κατά τη διάρκεια της ανόδου της με αντικανονικό τρόπο προς το δικό του μέρος. Ο συμπαίκτης του Ρόμπινσον στην μπλε ομάδα, ο αρχηγός και πρωταθλητής με το Ντιουκ, ο μοναδικός κολεγιόπαις της ομαδας, Λέτνερ, νίκησε τον Πίπεν στη διεκδίκηση της μπάλας. Σημειώστε το αυτό. Είναι η πρώτη και τελευταία φορά που γράφεται σε μία πρόταση ότι ο Λέτνερ νίκησε τον Πίπεν στη διεκδίκηση της μπάλας. Ο Λέτνερ έφερε τη μπάλα πίσω από την πλάτη του για να την πασάρει στον Μπάρκλεϊ που την έπιασε και έκανε δύο ντρίμπλες ανάμεσα στον Μπερντ και τον Τζόρνταν, παίκτες της άσπρης ομάδας. Ο Τζόρνταν άρπαξε τον καρπό του Μπάρκλεϊ,  η σφυρίχτρα ακούστηκε, και ο Μπάρκλεϊ ευστόχησε στο λέι απ.

«Εκτελέστε τις βολές. Εκτελέστε τις βολές» φώναξε ο Τσαν Ντέλι, που ακούστηκε σαν τον Jimmy Two Times, τον χαρακτήρα του GodFellas. Είναι πρωί και στις εξέδρες του γηπέδου δε βρίσκεται σχεδόν κανείς. Ο Ντέιλι όμως, προσπαθεί να επιβάλει κανονικές συνθήκες αγώνες, διότι ακόμα και οι κορυφαίοι των κορυφαίων έχουν ανάγκη από ένα χτύπημα στον κώλο κάποιες φορές. Ενώ ο Τζόρνταν ζητάει μία πετσέτα για να σκουπιστεί –η υγρασία είναι απίστευτη μέσα την αρένα και όλοι βγάζουν σου δέρμα τους, αντί για ιδρώτα, λίγο αλκοόλ από τον οργανισμό τους- ο Μπάρκλεϊ ευστοχεί στη βολή.

Μάτζικ Τζόνσον Μπλε Ομάδα – Μάικλ Τζόρνταν Ασπρη ομάδα: 3-0

Κι έτσι, το πιο περίφημο παιχνίδι που δεν είδε κανείς, άρχισε. Περίπου 12 ώρες νωρίτερα, οι ΗΠΑ είχαν ολοκληρώσει ένα φιλικό παιχνίδι με αντίπαλο τη Γαλλία. Ηταν τραγικό. Οι παίκτες ακόμα προσπαθούσαν να συνηθίσουν τις τοπικές συνθήκες, κάτι που σημαίνει φυσικά τις απότομες πλαγιές στις πίστες του Μόντε Κάρλο Γκολφ Κλαμπ και τον νυχτερινό ρυθμό του μπάσου στο Jimmy’z. Ακόμα και ο φαινομενικά ακούραστος Τζόρνταν έδειχνε κουρασμένος μετά το περπάτημα 18 τρυπών στο γκολφ κι έχοντας επιστρέψει στο Loews όχι πολλή ώρα πριν το τζάμπολ του αγώνα με τη Γαλλία. Η Ντριμ Τιμ έπαιξε τσαπατσούλικα επιτρέποντας στους τρικολόρ να προηγηθούν 8-2 και 16-13 πριν ξυπνήσει και τελικά επικρατήσει με 111-71.

Αυτό δεν απασχόλησε καθόλου τους φιλάθλους που μέσα σε ένα τέταρτο φρενίτιδας είχαν εξαφανίσει τα 3500 εισιτήρια που είχαν εκδοθεί για το φιλικό με την Ντριμ Τιμ. Οι παίκτες της Γαλλίας, οι περισσότεροι από αυτούς είχαν κουβαλήσει στον πάγκο και τις κάμερές τους. Ο πιο ευτυχισμένος απ’όλους ήταν ο προπονητής της Εθνικής Γαλλίας, ο Φρανσίς Ζορντάν: «Ηταν ενθουσιασμένος διότι σκέφτηκε πως ότι το επώνυμό του θα του έδινε μία θέση δίπλα στον Μάικ Τζόρνταν» θυμάται ο Τέρι Λάιονς, ο επικεφαλής των διεθνών σχέσεων του ΝΒΑ. «Τραβήξαμε μία φωτογραφία και δίπλα στον Ζορντάν, ήταν ο Τζόρνταν με τα χέρια του περασμένα στους ώμους του».

Εκείνο το πρωί, ο Ντέιλι σκέφτηκε ότι θα ήταν μάλλον καλύτερο να πιέσει την ομάδα του λίγο παραπάνω. Η Ντριμ Τιμ είχε παίξει πολλά προπονητικά διπλά μέχρι εκείνη την μοιραία μέρα. Τα περισσότερα από αυτά ο Ντέιλι, επιδεικνύοντας διπλωματική διάθεση, τα έληγε όταν το σκορ ήταν ισόπαλο, αρνούμενος να αποδεχτεί παράταση. Υπό κανονικές συνθήκες διαιρούσε τις ομάδες ανάλογα με τις περιφέρειες των ομάδων που έπαιζαν, αλλά εκείνη την ημέρα ο Ντρέξλερ αντιμετώπιζε έναν μικροτραυματισμό και ο Στόκτον βρισκόταν σε ανάρρωση. Μόνο ο Θεός ξέρει πως έγινε και ο Ντρέξλερ τελικά ήταν διαθέσιμος για εκείνη την προπόνηση. Ο Τζόρνταν από καιρό είχε αναλάβει να «βασανίζει» τον Glide στα προπονητικά διπλά ζωντανεύοντας τη σειρά των τελικών του ΝΒΑ που είχε ολοκληρωθεί πριν από μερικές μέρες, όπου οι Μπουλς του Τζόρνταν νίκησαν τους Μπλέιζερς του Ντρέξλερ σε έξι αγώνες, με τον MJ να λέει στον Glide… «Τουλάχιστον προσπάθησε να με σταματήσεις τώρα».

Ετσι, με δύο παίκτες λιγότερους από τη Δυτική περιφέρεια και μόνο δύο πραγματικούς γκαρντ στο ρόστερ (τον Μάτζικ και τον Τζόρνταν), ο Ντέιλι αποφάσισε να χωρίσει τις ομάδες ως εξής: Μάτζικ, Μπάρκλεϊ, Ρόμπινσον, Μάλιν και Λέτνερ στους Μπλε. Κόντρα στους: Τζόρνταν, Μαλόουν, Γιούιν, Πίπεν και Μπερντ (Ασπροι).

Το γυμναστήριο ήταν κλειδωμένο για όλους. Οι εκπρόσωποι του Τύπου είχαν δικαίωμα να μπουν μέσα στο τελευταίο μέρος της προπόνησης. Ενας κάμεραμαν, ο Πιτ Σκόριτς, ο άνθρωπος του Ντέιλι στους Πίστονς, βιντεοσκοπούσε την προπόνηση εκείνη την ημέρα. Ηταν ένα σφραγισμένο σύμπαν, ένας μικρός μυστικός κόσμος. Δέκα από τους καλύτερους παίκτες του κόσμου, να παίζουν μεταξύ τους. Ο Ντέιλι είχε μόνο ένα μήνυμα: «Δωστε τα όλα τώρα. Ολα!».

Η απουσία του Τζόρνταν σήμαινε ότι αυτός και Μάτζικ θα μάρκαραν ο ένας τον άλλον. «Οταν οι δυο τους κατάλαβαν ότι θα παίξουν αντίπαλοι, ο ένας απέναντι στον άλλον, ήταν η στιγμή που το σπυράκι έσπασε», μου είπε ο Σιζέφκσι το 2011.

Ο Τζόρνταν ντριμπλάρει και ο Μάτζικ φωνάζει: «Πάμε Μπλε. Πάρτε τη μπάλα τώρα». Αυτό ήταν που είχε λείψει στον Μάτζικ από την ημέρα που αποσύρθηκε από την ενεργό δράση λόγω της θετικής διάγνωσης στο ιό HIV τον Νοέμβριο του 1991:  Το χυμό που έστυβε σαν συναίσθημα όταν ηγείτο μίας ομάδας. Να είναι ο στρατηγός, η φωνή,  ο άνθρωπος από τον οποίο ρέει η ενέργεια. Μισή ώρα νωρίτερα, στη διάρκεια κάποιων νωχελικών λέι απ, ο Μάτζικ ξαφνικά σταμάτησε και πέταξε μία μπάλα στις εξέδρες του γηπέδου. «Είμαστε εδώ για να κάνουμε προπόνηση» φώναξε. Ηταν το σημάδι ότι οι παίκτες δεν ήταν απόλυτα αφοσιωμένοι. Από εκείνη τη στιγμή η ημέρα και η προπόνηση άρχισε να παίρνει μία εντελώς διαφορετική τροπή. Ο Μάτζικ είχε υποσχεθεί στον Ντέιλι, πριν φύγει η αποστολή από τις ΗΠΑ, ότι... «Το βλέπω μπροστά μου. Δε θα υπάρξουν κακές προπονήσεις εκεί».

Ο Μπερντ φέρνει τη μπάλα στη δεξιά πλευρά. Ο Λέτνερ τον μαρκάρει. Με μία σχεδόν θεατρική προσποίηση ο Μπερντ γυρνάει τον κορμό του, σαν να θέλει να πασάρει στον Τζόρνταν που βρισκόταν στη γωνία. Ο Μπερντ ήταν ο άνθρωπος που μπορούσε να προσποιηθεί καλύτερα από οποιονδήποτε έζησε σε αυτόν τον κόσμο. Ηταν η θεραπεία της έλλειψης ταχύτητας. Ο Λέτνερ τσίμπησε και ο Μπερντ είναι ελεύθερος  να κάνει το ντράιβ από αριστερά, πασάροντας στον Μαλόουν στην μπειζ λάιν. Ο Μαλόουν αστόχησε στο σουτ, ο Γιούιν δεν τα κατάφερε σε ένα εύκολο τιπ και ο Λέτνερ μαζεύει το ριμπάουντ. Ο Μάτζικ ντριπλάρει και χρησιμοποιεί την αγαπημένη κίνηση Τοσκανίνι, απομακρύνοντας από δίπλα του τον Λέτνερ και τον Μάλιν, υποδεικνύοντας στον Μπάρκλεϊ να απομονωθεί. Τον μάρκαρε ο Μπερντ. «Πιάσε δουλειά CB. Πιάσε δουλειά.  Ο Μπάρκλεϊ έκανε προσποίηση στον Μπερντ αλλά το σουτ του κατέληξε να είναι air ball. Ο Λέτνερ όμως είναι και πάλι εκεί για να πάρει το ριμπάουντ και να πετύχει το καλάθι.

Μάτζικ Τζόνσον Μπλε Ομάδα – Μάικλ Τζόρνταν Ασπρη ομάδα: 5-0

Με τη λογική του οφθαλμός αντί οφθαλμού, στην άλλη πλευρά του γηπέδου ο Μαλόουν ποστάρει τον Μπερντ. Ο Μέιλμαν όμως, αστοχεί σε ένα εύκολο τζαμπ σουτ και ο Λέτνερ, που ως στιγμής είναι ο παίκτης του αγώνα, παίρνει το ριμπάουντ. Ο Λέτνερ, στην άλλη πλευρά του γηπέδου παίρνει την βασική γραμμή από τον Γιούιν που τον σπρώχνει με τους ώμους του έξω από το γήπεδο. «Μην το εκβιάζεις αν δεν το έχεις» λέει ο Μάτζικ, κατευθύνοντας το σχόλιό του στον Λέτνερ.

Μετά την επαναφορά της μπάλας ο Μάτζικ ντριμπλάρει και στριφογυρίζει ανάμεσα στον Πίπεν και τον Τζόρνταν. Ο κύριος από την Ιταλία σφυρίζει και κανείς δεν είναι σίγουρος τι ακριβώς έχει καταλογίσει. Ανάμεσά τους κι ο κύριος από την Ιταλία. Ο Μπερντ, ένας πολύ έμπειρος παίκτης στην στρατηγική παιχνιδιών pick up γυρνάει το σώμα του για να πάει προς την επίθεση, πιστεύοντας ότι έτσι θα πείσει τον διαιτητή να δώσει βήματα. Ο Μάτζικ όμως, ήδη ζητάει φάουλ. Και νικάει!

«Αυτό είναι φάουλ;» ρωτάει ο Τζόρνταν με τη βαθιά βαρυτονική φωνή του...

(Μετά από χρόνια θα δω τον Μάτζικ σε ένα pick up παιχνίδι στο UCLA, αυτή τη φορά χωρίς διαιτητές, να κερδίζει όλες τις μάχες των φάουλ. Κάθε φορά στεκόταν δύσπιστος στο σημείο του μέχρι να του δοθεί η κατοχή της μπάλας και να δικαιωθεί. Στην άμυνα χρησιμοποιούσε εύστοχα τα δικά του φάουλ και αντιδρούσε σαν έναν νευρικό παιδί όταν μία παράβαση δινόταν εναντίον του).

Ενα λεπτό αργότερα ο Μπαρκλεϊ απομακρύνει μία πάσα του Πίπεν στο Γιούιν και ξεχύνεται προς το αντίπαλο καλάθι. Ο Μπερντ είναι μπροστά του, προσπαθεί να τον σταματήσει, αλλά ο Μπάρκλεϊ ευστοχεί.

Μάτζικ Τζόνσον Μπλε Ομάδα – Μάικλ Τζόρνταν Ασπρη ομάδα: 7-0

Ο Τζόρνταν τώρα σοβαρεύεται και φωνάζει: «Ενα, ένα». Ο Πίπεν παίρνει την μπάλα στο δεξί φτερό, κάνει προσποίηση στον Μάλιν και πυροβολεί ένα σουτ για να σπάσει την ανομβρία των Λευκών.

Μάτζικ Τζόνσον Μπλε Ομάδα – Μάικλ Τζόρνταν Ασπρη ομάδα: 7-2

Το άρθρο συνεχίζεται μετά τη διαφήμιση

Ο Μάλιν, σχεδόν απρόσμενα και ...ύπουλα πετάει τη μπάλα μακριά από τα χέρια του Τζόρνταν. Ο Μπάρκλεϊ και πάλι σαν οδοστρωτήρας αρχίζει να τρέχει με τη μπάλα, αυτή τη φορά ανάμεσα στον Μαλόουν και τον Γιούιν για ακόμα ένα coast to coast και λέι απ. Αρχισε να κάνει τα δύο βήματά του ελάχιστα μέσα από τη γραμμή του φάουλ με αυτή την περίφημη έκτη αίσθηση που όλοι οι μεγάλοι παίκτες έχουν, γνωρίζοντας πότε να σταματήσουν την ντρίμπλα.

«Φάουλ, Φάουλ» κραυγάζει ο Μπαρκλεϊ... Δεν παίρνει το σφύριγμα όμως.

Μάτζικ Τζόνσον Μπλε Ομάδα – Μάικλ Τζόρνταν Ασπρη ομάδα: 9-2

Ο Μαλόουν αστοχεί σε ακόμα ένα σουτ, ο Μάτζικ παίρνει το ριμπάουντ, τρέχει και φωνάζει: «Σε βλέπω μωρό μου» στον ξεμαρκάριστο Μάλιν, που αστόχησε, αλλά ο Μπάρκλεϊ ήταν εκεί για να πάρει το ριμπάουντ και να πασάρει στον Λέτνερ που εκείνη τη στιγμή έκοβε προς το καλάθι. Το σουτ που έκανε εξοστρακίστηκε μακριά από τα χέρια του Γιούιν. Ο Λέτνερ άνοιξε τα χέρια περιμένοντας το σφύριγμα και γρήγορα οι διαμαρτυρίες του συνοδεύτηκαν από αυτές ενός συμπαίκτη του με μεγαλύτερη επιρροή.

«Είναι καλό αυτό» φωνάζει ο Μάτζικ ζητώντας να μετρήσει το καλάθι επειδή η μπάλα βρισκόταν στην κάθοδο.

«Δεν το σφύριξε» απαντά ο Τζόρνταν.

«Μετράει» ο Μάτζικ λέει πάλι.

«Δεν το σφύριξε» απαντά ο Τζόρνταν.

Ο Μάτζικ όμως, κερδίζει πάλι. Το καλάθι μέτρησε.

Μάτζικ Τζόνσον Μπλε Ομάδα – Μάικλ Τζόρνταν Ασπρη ομάδα: 11-2

Ο Μπερντ περνάει από δεξιά τον Λέτνερ και κάνει ένα άσχημο σουτ με το αριστερό και αστοχεί. Η μέση του πονάει. Ο Λέτνερ έχει την ευκαιρία για ένα λέι απ, αλλά ο Γιούιν τον κόβει. Μία μικρή στιγμή που προοιωνίζει την καριέρα του Λέτνερ στο ΝΒΑ. Δεν είναι αρκετά ευλύγιστος για να καρφώσει, ούτε αρκετά αθλητικός για να κερδίσει το φάουλ.

«Καρφωσε αυτό το σ...ό, Κρις» φωνάζει ο Τζόρνταν.

«Καρφωσε αυτό το σ...ό, Κρις» ξαναλέει.

(Μετά από χρόνια ο Τζόρνταν θα μου πει ψυχρά και κυνικά: «Οποιος είχε τον Λέτνερ στην ομάδα του, έχανε. Ηταν ο αδύναμος κρίκος και όλοι έκαναν επιθέσεις πάνω του»).

Ο Μπερντ αστοχεί σε ένα ανοιχτό σουτ και ο Μάτζικ, χτυπάει τον Πίπεν στην πλάτη για να βγάλει τη μπάλα εκτός παιδιάς. Παρόλα αυτά ο Μάτζικ αποκτά έχει βλέμμα δυσπιστίας όταν η μπάλα δίνεται στους Λευκούς. Ο Γιούιν ευστοχεί.

Μάτζικ Τζόνσον Μπλε Ομάδα – Μάικλ Τζόρνταν Ασπρη ομάδα: 11-4

Ο Μάτζικ κάνει το ντράιβ και κερδίζει ένα φάουλ από τον Γιούιν. Ο Μαλόουν, που δεν τον αρέσει να βλέπει τον Μάτζικ να κάνει το σόου του, αρχίζει κι εκνευρίζεται. «Σκατά» φωνάζει στον κύριο από την Ιταλία... «Δεν μπορεί να είναι όλα φάουλ».

Η διάθεσή του δεν είναι καλύτερη ούτε μερικά δευτερόλεπτα πιο μετά, όταν αιχμαλωτίζεται από το σκριν του Μπάρκλεϊ και ο Μάλιν δέχεται μία άριστη πάσα από τον Μάτζικ και σκοράρει.

«Γουουουουου» φωνάζει ο Μάτζικ καθώς επιστρέφει στην άμυνα.

Μάτζικ Τζόνσον Μπλε Ομάδα – Μάικλ Τζόρνταν Ασπρη ομάδα: 13-4

(Μετά από χρόνια ο Πίπεν θα πει κάτι πολύ ξεχωριστό για την ικανότητα του Μάλιν να διαβάζει το παιχνίδι. «Ο Μάλι απλά ...με σκότωνε με τις μπακ ντορ κινήσεις του» είπε ο Πίπεν βλέποντας το βίντεο μαζί μου. «Δεν ήταν τόσο γρήγορος, αλλά ήξερε πότε ακριβώς να κάνει το κόψιμό του στην base line».)

Ο Τζόρνταν τώρα θέλει να σκοράρει. Επιβάλλει μία αλλαγή στο μαρκάρισμα παίρνοντας το σκριν από τον Γιούιν, ο Ρόμπινσον πράγματι βγαίνει μακριά για να τον μαρκάρει και εκτοξεύει ένα τρίποντο που χτυπάσει στο ταμπλό και καταλήγει στο καλάθι. Ενα τυχερό σουτ! Ο Μάτζικ αμέσως ζητά τη μπάλα για να ανταποδώσει. Ο Τζόρνταν υποχωρεί φοβούμενος το ντράιβ από τον Μάτζικ. Αυτός όμως, σταματάει και ευστοχεί έξω από το τρίποντο. «Πάρτο πίσω στη μούρη σου» λέει στον Τζόρνταν πριν καν η μπάλα καταλήξει στο καλάθι. 

Μάτζικ Τζόνσον Μπλε Ομάδα – Μάικλ Τζόρνταν Ασπρη ομάδα: 16-7

Υπάρχει μία μικρή αμφιβολία. Αν ο Τζόρνταν έπαιζε ένας εναντίον ενός θα κατάφερνε να κερδίσει τον Μάτζικ... Ο Μάτζικ δεν είχε τρόπο να αμυνθεί στον MJ. Ο Μάτζικ είναι ψηλότερος, αλλά όχι πιο δυνατός. Δεν μπορεί να πηδήξει τόσο ψηλά. Δεν είναι καν γρήγορος. Κι επίσης το αρπακτικό ένστικτο του Τζόρνταν είναι ασύγκριτο όταν βρίσκεται μπροστά σε τέτοιου είδους προκλήσεις. Εκείνο το πρωί όμως, ήταν το παιχνίδι ένας εναντίον ενός του Μάτζικ  εναντίον του Τζόρνταν. Παίζοντας ένας εναντίον ενός με τον Τζόρνταν, όχι μόνο είναι μία ελλιπής στρατηγική, αλλά πηγαίνει κόντρα στην μπασκετική φύση του Μάτζικ. Ο Μάτζικ ήταν πάντα ο συμφιλιωτής. Είναι ο άνθρωπος που θα φέρει τους πάντες στο δικό του Μάντρα. Οπως ακριβώς συνέβαινε στο Εβερετ Χάι, στο σχολείο του, στο Λάνσινγκ του Μίτσιγκαν, όταν ο διευθυντής φώναζε τον Μάτζικ για να τακτοποιήσει τις ρατσιστικές διαφορές που μπορεί να είχαν οι συμμαθητές του. «Καταλαβαίνεις τον απόλυτο σεβασμό που έχω για τον Μάικλ» μου λέει ο Σιζέφσκι χρόνια αργότερα... «Αλλά υπάρχει κάτι με αυτόν... Δεν μπορεί να είναι ευγενικός».

Ο Τζόρνταν με απόλυτη αυτοπεποίθηση αρχίζει και μπαίνει στο πνεύμα του αγώνα. Ξεκινά μία προσπάθεια από αριστερά, παίρνει την πάσα από τον Γιούιν και σουτάρει ενώ ο Μάτζικ κατευθύνεται πάνω του με πολύ μεγάλη αργοπορία. Στο άλλο μισό του γηπέδου ο Μάτζικ περιμένει τον Μπάρκλεϊ και του πασάρει τη μπάλα. Ο Μπάρκλεϊ γυρνάει και ευστοχεί σε ένα σουτ.

«Φάτους Τσαρλς. Φάτους... Ολη μέρα το ίδιο» λέει ο Μάτζικ.

Ο Τζόρνταν ντριμπλάρει αργά και κάνει νόημα στον Μαλόουν. Ο Τζόρνταν κάνει πάσα εισόδου και ο Μαλόουν ευστοχεί μπροστά στον Μπάρκλεϊ. Είναι καλό! Οφθαλμός αντί οφθαλμού.

Μάτζικ Τζόνσον Μπλε Ομάδα – Μάικλ Τζόρνταν Ασπρη ομάδα: 18-11

Ο Μπερντ κάνει air ball. Δείχνει σαν να είναι 100 ετών. Οι Λευκοί παίρνουν πάλι τη μπάλα και ο Τζόρνταν κάνει νόημα να καθαρίσει η αριστερά πλευρά του γηπέδου για τον Μαλόουν ώστε να παίξει κόντρα στον Μπάρκλεϊ. Ο χώρος καθαρίζει, ο Μαλόουν χτυπάει το χέρι του Μπάρκλεϊ για να το απομακρύνει και γυρνάει προς το καλάθι από την baseline. Το σουτ βρίσκει στόχο. Είναι καλό!

«Στη μούρη σου» φωνάζει ο Τζόρνταν

Μάτζικ Τζόνσον Μπλε Ομάδα – Μάικλ Τζόρνταν Ασπρη ομάδα: 18-13

Μετά από κάποιες μάταιες εναλλαγές της κατοχής ο Μάτζικ τρέχει και πασάρει στον Ρόμπινσον. «Συνέχισε Ντέιβιντ» κραυγάζει και ο Ρόμπινσον σχεδόν υποχρεωτικά πηγαίνει προς το καλάθι, κερδίζοντας το φάουλ από τον Γιούιν. «Ολη την ημέρα, όλη την ημέρα το ίδιο Ντειβ» λέει ο Μάτζικ. Αμέσως μετά είναι έτοιμος να εκτελέσει τις βολές.

«Οι Jornanairs είναι στο καναβάτσο»

Ο Τζόρνταν δεν φαίνεται να διασκεδάζει. Περίπου στα μισά του μεγαλύτερου αγώνα που δεν είδε ποτέ κανείς ο Μάτζικ θα μπορούσε να είχε σφραγίσει τη μοίρα του. «Σταμάτα το ρολόι» φωνάζει ο Τζόρνταν, φανερά ενοχλημένος, ώστε να είναι σίγουρος ότι θα μείνει αρκετή ώρα για μία ακόμα επίθεση. Ο Ρόμπινσον ευστοχεί στη μία από τις δύο.      

Μάτζικ Τζόνσον Μπλε Ομάδα – Μάικλ Τζόρνταν Ασπρη ομάδα: 19-13

Ενα λεπτό αργότερα ο Μπάρκλεϊ κάνει ενα γύρισμα και απομακρύνεται από τον Μαλόουν, που χρεώνεται με φάουλ. «Σφύριξες ακριβώς το ίδιο γαμημένο πράγμα και χθες το βράδυ» φωνάζει ο Μαλόουν στον κύριο από την Ιταλία, αναφερόμενος στο φιλικό της προηγούμενης ημέρας κόντρα στη  Γαλλία.

«Αυτά είναι μαλακίες»

Για να κάνει ακόμα πιο έντονη την αναστάτωση του Μαλόουν, ο Ντέιλι φωνάζει ότι η Λευκή ομάδα έχει ξεπεράσει τα ομαδικά φάουλ.

«Μία συν μία» λέει ο Ντέιλι.

«Yeahhhh» φωνάζει ο Μάτζικ. «Το λατρεύω, το λατρεύω. Δεν είμαστε στο Σικάγο Στέιντιουμ πια». Και υπερτονίζει την προσβολή με ένα δυνατό χειροκρότημα

Καθόλη τη διάρκεια της καριέρας της ο Τζόρνταν άκουσε συνεχώς παράπονα ότι οι διαιτητές τον αντιμετώπιζαν πάντα με πολλή μεγάλη ανοχή. Σε μία φωτογραφία που πόζαραν ο Μάτζικ, ο Τζόρνταν και ο Μπερντ, ο Μάτζικ είπε: «Δεν μπορείς να πλησιάζεις τόσο πολύ στον Μάικλ. Είναι φάουλ». Ο Τζόρνταν είχε κουραστεί να ακούσει συνεχώς τα ίδια, ειδικά από τον Μάτζικ.

Ο Μπάρκλεϊ ευστοχεί στη μία από τις δύο βολές.

Μάτζικ Τζόνσον Μπλε Ομάδα – Μάικλ Τζόρνταν Ασπρη ομάδα: 20-13

Τώρα, ο Τζόρνταν περνάει από το τέσσερις αμυντικούς για να ολοκληρώσει ένα ιπτάμενο λέι απ. Ο Πίπεν κλέβει την πάσα επαναφοράς από τον Μάλιν. Ο Τζόρνταν αστοχεί, αλλά ο Πίπεν παίρνει το ριμπάουντ και κερδίζει το φάουλ από τον Μάλιν, εξασφαλίζοντας ένα δυνατό χάι φάιβ από τον Τζόρνταν. Ενώ ο ο Μπάρκλεϊ κάνει αέρα στον εαυτό του με μία πετσέτα για να αναζωογονηθεί, ο Πίπεν ευστοχεί και στις δύο βολές. Σαν να βρίσκεται στο Σικάγο Στέιντιουμ.

Μάτζικ Τζόνσον Μπλε Ομάδα – Μάικλ Τζόρνταν Ασπρη ομάδα: 20-17

Ο Μπερντ παίρνει το ριμπάουντ μετά από ένα άστοχο του Ρόμπινσον και ο Τζόρνταν ευστοχεί σε ένα δίποντο, μειώνοντας τη διαφορά στον έναν πόντο. Ο Μάτζικ είναι αποφασισμένος να μετατρέψει αυτόν τον αγώνα σε μία μάχη ένας εναντίον ενός, αλλά αστοχεί απγοητευτικά. Ο Μπάρκλεϊ αρχίζει να ενοχλείται από το πνεύμα του Μάτζικ να κάνει τον αγώνα μία προσωπική υπόθεση και αργότερα θα παραπονεθεί για αυτό το λόγο στον Τζόρνταν και στον Πίπεν. Ο Τζόρνταν τρέχει στο γήπεδο έχοντας αριστερά τον Πίπεν και δεξιά τον Γιούν. Ολοι ήξεραν που θα πασάρει. Ο Πίπεν πιάνει τη μπάλα και καρφώνει θεαματικά με το αριστερό χέρι.

Μάτζικ Τζόνσον Μπλε Ομάδα – Μάικλ Τζόρνταν Ασπρη ομάδα: 20-21

Ο Μάλιν κάνει το ντράιβ και παίρνει το φάουλ από τον Πίπεν. «Μόνο την μπάλα δεν του χτύπησε;» λέει ο Τζόρνταν. Ο Μάλιν ευστοχεί σε μία από τις δύο βολές. Ο Ο Μάτζικ είναι φανερά κουρασμένος και δέχεται το σκριν στην επόμενη επέλαση του Τζόρνταν, στον οποίο πέφτει ο Ρόμπινσον. Φάουλ! Μετά την άστοχη πρώτη βολή του Μάικλ, ο Μάτζικ πετάει τη μπάλα πολύ ψηλά στον αέρα με οργή. Στο ΝΒΑ αυτό είναι τεχνική ποινή, αλλά ποιος ασχολείται;

«Ας συγκεντρωθούμε» φωνάζει ο Ντέιλι, προσπαθώντας να κρατήσει το μυαλό των παικτών του στη δουλειά τους.

Ο Τζόρνταν ευστοχεί στη δεύτερη!

Μάτζικ Τζόνσον Μπλε Ομάδα – Μάικλ Τζόρνταν Ασπρη ομάδα: 21-22

Ο Μαλόουν πέφτει άσχημα στο αριστερό πόδι του μετά από ένα λέι απ, ύστερα από ασίστ του Τζόρνταν. Η διάθεσή του γίνεται ακόμα χειρότερη. Ο Μαλοουν το προσπερνά, αν και οποιοσδήποτε κανονικός άνθρωπος εκείνη τη στιγμή θα αποχωρούσε για να βάλει πάγο. Ο Πίπεν και ο Μπέρντ τον πλησιάζουν: «Εχουμε δρόμο ακόμα Καρλ».

Μάτζικ Τζόνσον Μπλε Ομάδα – Μάικλ Τζόρνταν Ασπρη ομάδα: 21-24

Τον Μάρτιο του 1992, λίγο πριν συγκεντρωθεί η Ντριμ Τιμ, έκανα στους κόουτς και τους τζένεραλ μάνατζερ του ΝΒΑ μία συγκεκριμένη ερώτηση: Αν έπρεπε να ξεκινήσετε μία ομάδα από την αρχή και μπορούσατε να πάρετε τον Μαλόουν ή τον Μπάρκλεϊ, ποιον από τους δύο θα διαλέγατε; Το ντιμπέιτ για τον Μαλόουν και τον Μπάρκλεϊ είχε πολλά κοινά συστατικά με αυτό του Μάτζικ και του Μπερντ. Ο Mr Olympia Vs Round Mound of Rebound. O κύριος Αξιοπιστία εναντίον του κυρίου Ελπίζουμε-Οτι-Δεν-Είναι-Σε-Ενα-Μπαρ-Πετώντας-Κάποιον-Μεθυσμένο-Από-Το-Παράθυρο. 

Ο Μαλόουν κέρδισε το poll 15-7. Οι θαυμαστές του πάντα ανέφεραν την ποιότητά του ως πιστού στρατιώτη, σε αντίθεση με την τάση του Μπάρκλεϊ προς την αντιπαράθεση. Οι υποστηρικτές του Μπάρκλεϊ ένιωθαν ότι δεν υπήρχε υποκατάστατο του ταλέντου του και ότι ο Τσάρλς πετύχαινε πολλά έχοντας λίγα, χωρίς να έχει τον Στόκτον στη Φιλαδέλφεια να του δίνει την μπάλα. Ακόμα και αν λάβεις υπ' όψιν το απόγειο της καριέρας τους, είναι δύσκολη απόφαση. Ο Μαλοόυν, δεύτερος σκόρερ στην ιστορία του ΝΒΑ πίσω από τον Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ, με μέσο όρο 25 πόντους ανά παιχνίδι, έναντι 22,1 του Μπάρκλεϊ. Ο Μπάρκλεϊ ξεπέρασε τον Μαλόουν σε ριμπάουντ με 11,7 έναντι 10,1. Και οι δύο έχουν κατηγορηθεί ότι λύγιζαν υπό πίεση, αλλά η συνολική εικόνα δείχνει ότι αμφότεροι ήταν εκπληκτικοί παίκτες πλέι οφ, με αριθμούς σχεδόν ίδιους με αυτούς της regular season. Ο Μπιλ Σίμονς, στο The Book of Basketball, έχει Μαλόουν και Μπάρκλεϊ μαζί στο πάνθεον των κορυφαίων παικτών, στο 18 και το 19 αντίστοιχα.
Πάντα, όμως, υπάρχει το θεμελιώδες ερώτημα στον αθλητισμό: Ποιος ήταν καλύτερος; Τη στιγμή που μπορείς να δώσεις μόνο σε έναν την μπάλα, ποιον διαλέγεις; Είμαι σίγουρος ότι αν οι παίκτες μιλούσαν ειλικρινά, ο Τζόρνταν θα έπαιρνε πάντα την μπάλα. Και είμαι το ίδιο βέβαιος ότι στο δίλημμα Μπάρκλεϊ ή Μαλόουν, θα κέρδιζε ο Μπάρκλεϊ. Ο Τσαρλς είχε αυτό το κάτι που ο Μαλόουν δεν είχε. Δεν ήταν πιο σημαντικός, δεν ήταν πιο αξιόπιστος και δεν ήταν το ίδιο καλός μακροπρόθεσμα. Ήταν απλά... καλύτερος.
Από όλους τους Dreamers, ωστόσο, ο Λέτνερ έφτασε πιο κοντά στο υπέρτατο κοπλιμέντο για τον Μπάρκλεϊ. Όταν μια φορά είπα ότι όλοι θεωρούσαν πως ο Τζόρνταν ήταν ο καλύτερος, ο Λέτνερ σούφρωσε τα χείλη του και σκέφτηκε. «Έτσι είναι φαντάζομαι», είπε, «αλλά με πολύ πολύ μικρή διαφορά από τον Τσαρλς».
Τώρα, στο πρωινό παιχνίδι στο Μονακό, Τζόρνταν και Πίπεν προχωρούν στο γήπεδο μαζί. «Είναι κουρασμένος», λέει ο Τζόρνταν για τον Μπάρκλεϊ. Για να του δείξει ότι έχει άδικο, ο Μπάρκλεϊ μπαίνει στη ρακέτα και ο Μαλόουν χρεώνεται με φάουλ. Παίρνοντας το σήμα από τον Μάτζικ, ο Mailman χτυπάει ψηλά την μπάλα στον αέρα. Βλέποντας έναν έντονα ιδρωμένο Μπάρκλεϊ στη γραμμή, ο Τζόρνταν ετοιμάζεται να τον αποτελειώσει. «Όταν κάποιος είναι κουρασμένος, συνήθως χάνει βολές», λέει. Αυτό είναι ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο για τη Μεγαλειότητά του. «Ένας εναντίον ενός τώρα», λέει ο Τζόρνταν και κουνάει δύο δάχτυλα στον Μπάρκλεϊ.
Ο Μπάρκλεϊ βάζει τη μία. «Ναι, Τσαρλς, θα έχεις και μία δεύτερη έτσι κι αλλιώς», τραγουδάει ο Μάτζικ, αλλά ο Γιούιν χτυπάει την μπάλα εκτός στεφάνης πριν έχει (ίσως) την ευκαιρία να μπει μέσα.
Ο Μπερντ χάνει ένα ακόμα σουτ, αλλά αποφασίζει να βγάλει κάτι από αυτόν τον προσωπικό εφιάλτη. Ενώ ο Μάτζικ ντριμπλάρει στην αριστερή πλευρά, ο Μπερντ ξαφνικά φεύγει από τον Λέτνερ και κλέβει την μπάλα. Χτυπάει ελαφρά τον Μάτζικ, αλλά ακόμα και ο κύριος από την Ιταλία δεν θα το σφυρίξει αυτό. Ο Μάτζικ πέφτει στο έδαφος, ο Μπερντ ξεχύνεται, ο Μπάρκλεϊ τον καταδιώκει. Η λέξη «καταδιώκει» είναι επιεικής. Επιεικής και η λέξη «ξεχύνεται». Ο Μπερντ προσποιείται για πάσα πίσω από την πλάτη στον επερχόμενο Τζόρνταν και ο Μπάρκλεϊ «την τρώει», βρίσκεται κάπου μέσα στα γραμμή των βολών. Ο Μπερντ κάνει το λέι απ. «Μπράβο, Λάρι!», φωνάζει ο Τζόρνταν. «Τον έριξες στην τρύπα. Ξέρω ότι έχεις ακόμα λίγη ζωή».
(Κάποια χρόνια μετά βλέπω μέρος του ματς με τον Μάλιν. Όταν ο Μπερντ κάνει αυτό το turn-back-the-clock play, ο Μάλιν φωνάζει τη γυναίκα του, Λιζ. «Αγάπη μου, έλα εδώ και δες αυτό. Δες τι κάνει εδώ ο Λάρι». Το είδαμε πολλές φορές και η γυναίκα του χαμογέλασε, βλέποντας τον Λάρι τον οποίο και οι δυο αγαπούν. Λίγο καιρό αργότερα, το θυμίζω στον Τζόρνταν. Ζωντανεύει. «Αυτός είναι ο Λάρι, φίλε, αυτός είναι ο Λάρι», λέει. «Να κάνει ένα φοβερό play σαν αυτό. Αυτός είναι ο Λάρι Μπερντ»).
Μάτζικ Τζόνσον Μπλε Ομάδα – Μάικλ Τζόρνταν Ασπρη ομάδα: 22-26

Ο Λέτνερ βάζει δύο ελεύθερες βολές και στην άλλη πλευρά ο Τζόρνταν «ταΐζει» τον Μαλόουν ένα τζάμπ σουτ. Ο Μπάρκλεϊ αστοχεί, αλλά ο Ρόμπινσον, εναέριος ακροβάτης, ένας γίγαντας με παρελθόν ως γυμναστής, πηδάει πάνω από τον Γιούιν και βάζει την μπάλα μέσα από το ταμπλό.
Μάτζικ Τζόνσον Μπλε Ομάδα – Μάικλ Τζόρνταν Ασπρη ομάδα: 26-28

Ο Τζόρνταν ευστοχεί από την κορυφή της ρακέτας, έξω από τη γραμμή των τριών πόντων, ενώ ο Μάλιν πετάγεται να τον μαρκάρει. «Πολύ αργά», φωνάζει ο Τζόρνταν.
Μάτζικ Τζόνσον Μπλε Ομάδα – Μάικλ Τζόρνταν Ασπρη ομάδα: 26-31

Τώρα περισσότερο ακούς τον Τζόρνταν να παροτρύνει την ομάδα του, νιώθοντας το τέλος. Ο Μάτζικ «έκλεισε» στη ρακέτα, ο Μαλόουν τον μαρκάρει μετά την αλλαγή στα σκριν. Ο κύριος από την Ιταλία σφυρίζει και ο Μαλόουν αγριεύει. «Έλα, ρε φίλε», φωνάζει. «Σταμάτα να σφυρίζεις αυτές τις μαλακίες». Ο Τζόρνταν παρεμβαίνει και μπαίνει ανάμεσα στον Μαλόουν και τον διαιτητή. «Ξέχασέ το, Καρλ», λέει. «Μην τον φοβίζεις, μπορεί να τον χρειαστούμε». Ο Μάτζικ σουτάρει την πρώτη, που στριφογυρίζει, την ώρα που ο Τζόρνταν, με χέρια στο σορτς, φωνάζει στον Γιούιν, «Πέταξέ την έξω!». Πολύ αργά. Ο Μάτζικ βάζει γρήγορα τη δεύτερη. 
Μάτζικ Τζόνσον Μπλε Ομάδα – Μάικλ Τζόρνταν Ασπρη ομάδα: 28-31

Ο Πίπεν βγαίνει από ένα σκριν του Γιούιν και ευστοχεί. Στην άλλη πλευρά, ο Μάλιν δεν συγκρατεί την μπάλα από πάσα του Τζόνσον και την παίρνει ο Μπερντ. Ο Τζόρνταν ξεκινάει τον αιφνιδιασμό, γνέφει στον Μαλόουν να τον ακολουθήσει στα αριστερά και παρακολουθεί χαρούμενος τον Πάτρικ να κάνει μερικά βήματα και να ευστοχεί.
Μάτζικ Τζόνσον Μπλε Ομάδα – Μάικλ Τζόρνταν Ασπρη ομάδα: 28-36

Σφυρίζεται φάουλ του Γιούιν στον Ρόμπινσον, που βάζει και τις δύο βολές. Από την άλλη, ο Τζόρνταν «ταΐζει» τον Μαλόουν, που κερδίζει φάουλ από τον Μπάρκλεϊ.
«Μία συν μία;», ρωτάει η μπλε ομάδα.
«Δύο βολές», λέει ο Τζόρνταν, που έχει ...πάρει τη σφυρίχτρα από τον Μάτζικ. Ο Μαλόουν χάνει και τις δύο. Ο Ρόμπινσον αρπάζει την μπάλα μετά τη χαμένη δεύτερη και τη δίνει στον Μπάρκλεϊ, που πασάρει στον Λέτνερ, ο οποίος δεν μπορεί να σκοράρει αλλά παίρνει το φάουλ από τον Τζόρνταν. «Κάρφωσέ τη, Κρις. Κάθε φορά», φωνάζει ο Μάτζικ από το πίσω μέρος του γηπέδου, προσπαθώντας απεγνωσμένα να ξαναπάρει το λεκτικό μομέντουμ. «Κάθε φορά!».
Ο Λέτνερ, που ήταν και θα μείνει σιωπηλός σε όλη τη διάρκεια του αγώνα, βάζει και τις δύο βολές.
Μάτζικ Τζόνσον Μπλε Ομάδα – Μάικλ Τζόρνταν Ασπρη ομάδα: 32-35

Σφυρίζεται φάουλ στον Τζόνσον και τα βάζει με τον κύριο από την Ιταλία. Ο Μάτζικ σπρώχνει τον Γιούιν, ενώ ο Τζόρνταν είναι στη γραμμή των βολών. Βάζει και τις δύο. Ο Μάτζικ Τζόνσον είναι έξαλλος. Στην άλλη πλευρά, ο κύριος από την Ιταλία σφυρίζει ένα ανεξήγητο κινητό σκριν του Ρόμπινσον, που χαροποιεί τον Τζόρνταν. «Άνθρωπέ μου», φωνάζει, χειροκροτώντας. «Άνθρωπέ μου, άνθρωπέ μου, άνθρωπέ μου». Μπορεί να τον χρειαστούμε.
«Σικάγο Στέιντιουμ», φωνάζει ο Μάτζικ. Ο Μαλόουν κερδίζει φάουλ από τον Μπάρκλεϊ, ακούγεται η σφυρίχτρα και τώρα είναι ο Μπάρκλεϊ που επιτίθεται στον κύριο από την Ιταλία. «Έλα, ρε φίλε», φωνάζει. «Ήταν καθαρό». Για μια στιγμή φαίνεται ότι ο Μπάρκλεϊ μπορεί και να τον χτυπήσει. Ο Μαλόουν βάζει μία στις δύο.
Μάτζικ Τζόνσον Μπλε Ομάδα – Μάικλ Τζόρνταν Ασπρη ομάδα: 36-38

Ο Τζόρνταν ντριμπλάρει, για να κυλήσει ο χρόνος, εκνευρίζοντας τον Μάτζικ. Τελικά σηκώνεται για το σουτ και παίρνει το φάουλ από τον Λέτνερ. Πριν σουτάρει ο Τζόρνταν, ο Μάτζικ τον πλησιάζει για να του πει δυο λόγια. Δεν είναι ευχαριστημένοι. Ο Τζόρνταν βάζει την πρώτη. Ο Μάτζικ εξακολουθεί να μιλάει. Ο Τζόρνταν παίρνει την μπάλα από τον κύριο από την Ιταλία, τον χτυπάει στους γλουτούς και λέει «Καλέ μου άνθρωπε». Βάζει και τη δεύτερη.
Ο Ντέιλι βλέπει με ανακούφιση το ρολόι να δείχνει μηδέν. Κουνάει τα χέρια του και προς τις δύο μπασκέτες, ένα σήμα στους παίκτες να κάνουν τη ρουτίνα της αποθεραπείας, που ακολουθεί την προπόνηση, ολοκληρώνοντας το μεγαλύτερο παιχνίδι που δεν είδε κανείς.
 

Μάτζικ Τζόνσον Μπλε Ομάδα – Μάικλ Τζόρνταν Ασπρη ομάδα: 36-40

Μόνο που δεν τελείωσε. Όχι στην πραγματικότητα. 
«Καλή δουλειά, λευκή ομάδα», φωνάζει ο Τζόρνταν τονίζοντάς το. Πηγαίνει πάνω κάτω και σκουπίζεται με μια πετσέτα, την ώρα που Μάτζικ, Μπάρκλεϊ και Λέτνερ σουτάρουν βολές χωρίς διάθεση.
«Όλα είναι θέμα Μάικλ Τζόρνταν», λέει ο Μάτζικ. «Αυτό ήταν μόνο».
Δεν είναι αστείο. Ο Μάτζικ είναι έξαλλος.
Ο Τζόρνταν συνεχίζει να προχωράει στην πλάγια γραμμή. Παίρνει μια Gatorade και τραγουδάει «Μερικές φορές ονειρεύομαι...». Ο Τζόρνταν έχει μόλις υπογράψει ένα συμβόλαιο με την Gatorade και στη διαφήμιση υπάρχει ένα τραγούδι εμπνευσμένο από το I Wanna Be like You, the Monkey Song στην ταινία κινουμένων σχεδίων The Jungle Book. Οι στίχοι στη βερσιόν του Gatorade είναι:
Sometimes I dream/That he is me/You've got to see that's how I dream to be/I dream I move, I dream I groove/Like Mike/If I could be like Mike.
Ο Μάτζικ ιδρωμένος, με πετσέτα γύρω από τον λαιμό του, βλέπει τον Τζόρνταν, αρχηγό της νικήτριας ομάδας, να τραγουδάει ένα τραγούδι που έχει γραφτεί για αυτόν, πίνοντας ένα ποτό εκατομμυρίων, «χτυπώντας» το όπως μόνο αυτός ξέρει. Και στο πούλμαν προς το ξενοδοχείο; Ο Τζόρνταν εξακολουθεί να τραγουδάει, Be like Mike, Be like Mike.
Το παιχνίδι θα έχει αντίκτυπο και στη Βαρκελώνη, όπου Μάικλ και Μάτζικ προσπαθούσαν ανελέητα να πάρουν το λεκτικό «πάνω χέρι». Και στα χρόνια που ακολούθησαν, αυτό το εσωτερικό παιχνίδι έγινε μέρος της μπασκετικής παράδοσης, «ένα είδος αστικού μύθου», όπως το περιγράφει ο Λέτνερ.
Και δεν άρεσε σε όλους. «Πρέπει να δεις ποιος απολαμβάνει τέτοια πράγματα», λέει ο Μαλόουν. «Όπως λένε, είναι το δικό τους πείραγμα». Όταν λέει «δικό τους» εννοεί τους Τζόρνταν και Μάτζικ. (Πέρυσι ρώτησα τον Μαλόουν αν ήθελε να δει λίγα λεπτά από το βίντεο. «Όχι», είπε. «Δεν με ενδιαφέρει»).
Αλλά ο Σιζέφσκι, όχι φαν του trash talk, κοιτάει πίσω με προθυμία και θυμάται κάθε λεπτομέρεια. «Πού και πού, όταν κάνω κάτι, όλο και μια ατάκα από αυτό το παιχνίδι έρχεται στο μυαλό μου», λέει. «Μετέφεραν το Σικάγο Στέιντιουμ στο Μόντε Κάρλο. Με κάνει και χαμογελώ. Πολλοί παίκτες κάνουν trash talking γιατί υπάρχουν κάμερες. Αλλά οι πόρτες, τότε, ήταν κλειστές. Ηταν μία μεταξύ τους μονομαχία. Αυτό έχω εγώ, εσύ τι έχεις; Με έμαθε πολλά σχετικά με το να δέχεσαι τις προσωπικές προκλήσεις. Ξέρεις, αν κάποιος θα μπορούσε να καταγράψει τον ήχο του αγώνα, όχι απαραίτητα το μπάσκετ αλλά μόνο τους ήχους, θα ήταν ανεκτίμητο».
Πήρα την αυθεντική VHS κασέτα, την μετέτρεψα σε DVD και έβαλα ακόμα και ειδικό να κάνει CD το soundtrack. Τα έπιασε σχεδόν όλα. Το μεγαλύτερο παιχνίδι που δεν είδε κανείς δεν ήταν τα καλάθια. Ήταν το πάθος που έβαλαν στο παιχνίδι, η σημασία που έβαλαν στη νίκη και στην προσωπική περηφάνια.
Μερικά χρόνια αργότερα ο Τζόρνταν ανέφερε το παιχνίδι, πριν τον ρωτήσω εγώ. «Από πολλές απόψεις», είπε, «ήταν το καλύτερο ματς που έχω παίξει. Γιατί το γήπεδο ήταν κλειστό και είχε να κάνει μόνο με μπάσκετ. Μπορούσες να δεις πολλά για το DNA των παικτών, να δεις πόσο ήθελαν κάποιοι να κερδίσουν. Ο Μάτζικ ήταν θυμωμένος για δύο μέρες"
Ο Μάτζικ, από την πλευρά του, εκτιμάει ότι ο θυμός του κράτησε μόνο μερικές ώρες. «Θα σας πω κάτι, θα ήταν χειρότερο αν εκείνος έχανε», λέει ο Τζόνσον. «Γιατί εγώ ξεχνάω κάτι μετά από λίγο. Αλλά ο Μάικλ; Δεν θα το άφηνε έτσι. Δεν άφηνε ποτέ τίποτα».

Αντί επιλογου... Ενα μέρος από τις συγκλονιστικές μαρτυρίες που προβλήθηκαν στα ντοκιμαντέρ που στήθηκαν για εκείνο το παιχνίδι...

ΜΑΛΙΝ: «Ο Μάτζικ έλεγε... «Μεγάλε, κοίτα. Το ΝΒΑ δεν είναι δικό σου ακόμα. Είμαι ακόμα εδώ. Ο Μάικλ υποστήριζε ότι «Είναι δικό μου». Και το αστείο της υπόθεση είναι ότι ο Λάρι Μπερντ, στεκόταν έξω κι έγνεφε: «Είναι δικό του πια».

ΤΖΟΡΝΤΑΝ: «Ο Τσακ Ντέιλι καταλάβαινε ότι ο ρυθμός και η ένταση της προπόνησης είχαν ξεφύγει. Είχαν πάει σε άλλο επίπεδο. Ηθελε να το σταματήσει, αλλά ο Μάτζικ δεν τον άφηνε. Ηθελε να συνεχίσει να παίζει, διότι μόλις είχαμε τσακίσει τους κώλους τους».

ΤΖΑΚ ΜΑΚ ΚΟΛΟΥΜ: «Οταν η προπόνηση τελείωσε, ακόμα ο Μάτζικ είχε καταλάβει πια και αναγνώριζε ότι το τοπίο στο μπάσκετ είναι αλλάξει οριστικά»

ΜΑΤΖΙΚ ΤΖΟΝΣΟΝ: «Ο Λάρι κι εγώ μιλούσαμε. Και κάποια στιγμή εμφανίζεται ο Μάικλ. Και λέει: "Είναι αλλιώς τα πράγματα πια"... Κοιταχτήκαμε μεταξύ μας, χτυπήσαμε ο ένας τον άλλον με τους αγκώνες και είπαμε: «Δε λέει ψέματα». 

Close
Το μεγαλύτερο παιχνίδι που δεν είδε κανείς!
Χρόνος ανάγνωσης: 36’