Close

Ελλάς-Γαλλία... καμία συμμαχία: «Οι καλύτεροι της 10ετίας και τα παιδιά του Πάρκερ»

Τελευταία ανανέωση: 28 Φεβρουαρίου 2017, 13:04
Χρόνος ανάγνωσης: 10’
  • Αποθήκευση άρθρου

Με τη βοήθεια του Γάλλου δημοσιογράφου, Αρνό Λεκόμ, και του κόουτς, Ζουλιέν Εσπινόζα, το SDNA προλογίζει τις ελληνογαλλικές «μάχες» ανάμεσα σε ΑΕΚ-Μονακό και Άρη-Βιλερμπάν.

Το Basketball Champions League περνά στη φάση των «16» και εκεί η Ελλάδα έχει τριπλή εκπροσώπηση. ΑΕΚ, Άρης και ΠΑΟΚ θα διεκδικήσουν μία θέση στις «8» καλύτερες ομάδες τις νεοσύσατης διοργάνωσης και δύο από τους τρεις εκπροσώπους θα χρειαστεί να επιβιώσουν από ελληνογαλλική «μονομαχία». Συγκεκριμένα, η ΑΕΚ θα αντιμετωπίσει την πρωτοπόρο της γαλλικής λίγκας Μονακό και ο Άρης θα βρει απέναντί του την περσινή πρωταθλήτρια, Βιλερμπάν.

Το «Ελλάς-Γαλλία συμμαχία» παύει να υφίσταται για δύο εβδομάδες με φόντο την ευρωπαϊκή διάκριση στο μπασκετικό Champions League. Το sdna.gr απευθύνθηκε σε δύο ανθρώπους που γνωρίζουν καλά τις δύο ομάδες και εκείνοι σκιαγράφησαν το αγωνιστικό -και μη- προφίλ των Μονακό και Βιλερμπάν, ενώ αναφέρθηκαν και σε ιστορίες για τις δύο ομάδες.

Το άρθρο συνεχίζεται μετά τη διαφήμιση

Ο δημοσιογράφος της «L' Equipe», Αρνό Λεκόμ και ο κόουτς της Αντίμπ, Ζουλιέν Εσπινόζα, παρουσιάζουν όσα θέλετε να ξέρετε για τους αντιπάλους των δύο ελληνικών ομάδων.

Μονακό: «Η καλύτερη ομάδα της 10ετίας και η Euroleague που είναι... μακριά»

Πριν από τρία χρόνια βρισκόταν στην τρίτη κατηγορία της Γαλλίας, πέρσι κατέκτησε το γαλλικό League Cup και φέτος έκανε back-to-back στο θεσμό, ενώ την ίδια στιγμή κυριαρχεί στο πρωτάθλημα (1η θέση με ρεκόρ 18-2) και στο Champions League (ρεκόρ 12-2 στους ομίλους). Η απάντηση για τους λόγους της ραγδαίας ανόδου έρχεται με μία λέξη από τον Αρνό Λακόμ: «Η απάντηση είναι: λεφτά».

Ο δημοσιογράφος της L' Equipe αναφέρθηκε εκτενώς στο πώς έφτασε η Μονακό από την ανυποληψία στην απόλυτη υπεροχή; «Ο ιδιοκτήτης της ομάδας, Σεργκέι Ντιαντέτσκο, είναι πρώην πρόεδρος μίας ουκρανικής τράπεζας. Η τραπεζά του κατέρρευσε οικονομικά το 2009 και εκείνος έμοιαζε να έχει προβλήματα με τη χώρα και την πολιτεία της Ουκρανίας. Αποφάσισε να φύγει, έχοντας πολλά χρήματα μαζί του ("καλά" ή "κακά", δεν μπορώ να το απαντήσω). Το Μονακό δέχθηκε την επένδυση του, δεν βρήκε τίποτα μεμπτό στα χρήματά του. Ήταν σαν πρόσφυγας στο Μονακό, καθώς πριν έρθει το αμάξι του είχε... γαζωθεί από σφαίρες. Μας εξήγησε, όταν ήρθε, ότι ήταν θαύμα που σώθηκε. Ανέκαθεν ήταν μεγάλος φαν του μπάσκετ και ήταν προηγουμένως πρόεδρος της Ντόνεστκ. Θέλησε να συνεχίσει το πάθος του και το έκανε με την Μονακό, στην οποία πρώτα μπήκε ως σπόνσορας και στη συνέχεια απέκτησε τον πλήρη έλεγχός της.

Η Μονακό πάντως δεν είναι ακριβώς πρωτοεμφανιζόμενη. Τα τελευταία χρόνια έπαιζε στις μικρότερες κατηγορίες, αλλά στα 80s ήταν μία καλή ομάδα του γαλλικού μπάσκετ. Δεν ήταν ποτέ πρωταθλητές, αλλά αποτελούσαν πάντα μία καλή ομάδα με ευρωπαϊκή παρουσία. Το 2012 άρχισαν ένα νέο πρόγραμμα για επιστροφή στον επαγγελματισμό και συνέπεσε με την έλευση του Ντιαντέτσκο στη χώρα».

Ποιο είναι το όραμα των ανθρώπων της Μονακό, όμως; Το γηπεδικό είναι αυτό που βάζει περιορισμούς στα όνειρα των Μονεγάσκων οσον αφορά σε μελλοντική παρουσία στην Εuroleague: «Δεν είναι απόλυτα ξεκάθαροι. Θέλουν να βάλουν την Μονακό στον ευρωπαϊκό χάρτη και να την κάνουν πρωταθλήτρια Γαλλία. Η Euroleague είναι δύσκολη διαδικασία, ειδικά για γαλλικές ομάδες. Δεν έχουν θέσει χρονοδιαγραμμά. Το Μονακό είναι πολύ μικρό. Αυτή τη στιγμή παίζουν σε ένα γήπεδο που είναι κάτω από το ποδοσφαιρικό και χωράει λίγο κόσμο. Όταν ήμουν νέος, ένα από τα πρώτα μου reports ήταν στο Μονακό. Η Εθνική Γαλλίας έπαιζε φιλικό στο γήπεδο αυτό πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης και ακόμη υπάρχει το ίδιο γήπεδο. Δεν μπορείς να παίξεις Εuroleague με αυτό το γήπεδο. Δεν υπάρχει στο Μονακό μεγάλη αρένα και δεν νομίζω ότι σκέφτονται να φτιάξουν. Υπάρχει μια αρένα στην Αντίμπ, που απέχει μία ώρα με το αμάξι και χωρά 5.500 οπαδούς. Δεν ξέρω αν μπορούν και θέλουν να πάνε εκεί. Μπορούν πάντως με το γήπεδο που έχουν να παίξουν στο Eurocup.

Δεν νομίζω πως υπάρχει ο απαιτούμενος χώρος για να χτίσουν νέο γήπεδο στο Μονακό. Αν θες να χτίσεις βίλα, πρέπει να καταστρέψεις κάτι. Μόνο στη θάλασσα θα μπορούσαν (γέλια)».

Ο... φορολογικός παράδεισος του Μονακό βρέθηκε αρκετές φορές στο στόχαστρο των αντίπαλων ομάδων, που «φωνάζουν» για την αδικία που συνιστά το γεγονός πως οι άνθρωποι της Μονακό και οι εργαζόμενοι στο club δεν υποχρεούνταν να πληρώσουν φόρους. Ωστόσο, η λύση δόθηκε «μεσοβέζικα» από την ίδια τη λίγκα: «Μπήκαν περισσότερα χρήματα φέτος, λόγω της ευρωπαϊκής συμμετοχής της ομάδας. Το επίσημο μπάτζετ φτάνει στα 6.6 εκατομμύρια και είναι το τρίτο υψηλότερο πίσω από Βιλερμπάν και Στρασμπούρ. Οταν δουλεύεις στη Μονακό, δεν πληρώνεις φόρους. Είναι μία διεθνής ομάδα, ο ιδιοκτήτης είναι Ουκρανός, ο προπονητής Μαυροβούνιος, οι περισσότεροι παίκτες Αμερικανοί. Κανένας φόρος δεν προβλεπόταν γι' αυτούς. Αυτό είναι μία μεγάλη διάφορα. Στις υπόλοιπες ομάδες τίθεται φόρος ύψους -περίπου- 45%. Οι άλλες ομάδες φωνάζουν ότι δεν είναι δίκαιο και η λίγκα αποφάσισε να θεσπίσει έναν ιδιαίτερο φόρο αποκλειστικά για την Μονακό, η οποία θα υποχρεώνται να πληρώνεται 300 χιλιάδες ευρώ ετησίως».

Με τον άγνωστο, αλλά ανερχόμενο Ζβέζνταν Μίτροβιτς στο «τιμόνι», η Μονακό προελαύνει στο γαλλικό πρωτάθλημα και το Basketball Champions League, ενώ πρόσφατα κατέκτησε το Leaders Cup. Όπλο της στο αγωνιστικό κομμάτι; Η άμυνα, όπως αναγνωρίζουν τόσο ο Αρνό Λεκόμ, όσο και ο expert Ζουλιέν Εσπινόζα.

«Είναι ίσως η καλύτερη ομάδα που έχουμε δει στο γαλλικό πρωτάθλημα τα τελευταία 10 χρόνια. Έχουν χάσει μόνο δύο παιχνίδια, αυτό είναι πολύ ιδιαίτερο κατόρθωμα, γιατί υπάρχει μεγάλος ανταγωνισμός παραδοσιακά. Το να έχεις χάσει δύο αγώνες είναι υπέροχη συγκομιδή. Είναι πάρα πολύ καλή ομάδα, η μόνη που έκανε back to back στο Leaders Cup. Το ρόστερ είναι εντυπωσιακό. Αυτός όμως δεν είναι ο μόνος λόγος που είναι καλοί. Δεν χτίζουν μόνο oι παίκτες της ομάδας. Υπάρχει ένας πάρα πολύ καλός κόουτς που δεν ξέρει σχεδόν κανείς κανείς και αναφέρομαι στον κόουτς Μίτροβιτς. Έχουν πετύχει κάτι ιδιαίτερο, γιατί έκαναν πολύ καλό recruitment στο ξεκίνημα της σεζόν. Οι Γάλλοι δεν παίζουν παραδοσιακό μπάσκετ με IQ, αλλά η γαλλική λίγκα είναι ίσως η πιο αθλητική λίγκα στον κόσμο πέραν του ΝΒΑ. Οι Αμερικανοί, λοιπόν, που επέλεξαν φέτος ταιριάζουν απόλυτα στο γαλλικό μπάσκετ.

Τους είδα πρώτη φορά στην προετοιμασία και αναρωτήθηκα: "τι γίνεται εδώ;". Πιέζουν τους αντίπαλους γκαρντ σαν τρελοί, μπορούν να πηδήξουν πολύ ψηλά. Όλα ξεκινούν από την πίεση των περιφερειακών στην άμυνα. Έχουν σουτέρ, όπως ο Ουκρανός Γκλάντιρ, ενώ υπάρχει ένα project ο Ουατάρα που πιστεύω πως μπορεί να παίξει άμεσα στο ΝΒΑ και την Εθνική ομάδα, αν δεν κατέβουν κάποιοι κάποιο NBAers το επόμενο καλοκαίρι» ανέφερε ο δημοσιογράφος της «L' Equipe» που γνωρίζει πολύ καλά πράγματα και καταστάσεις στο γαλλικό μπάσκετ.

Το άρθρο συνεχίζεται μετά τη διαφήμιση

Ο προπονητής της Αντίμπ, Ζουλιέν Εσπινόζα, έχει αντιμετωπίσει τρεις φορές φέτος την Μονακό, την έχει νικήσει μία και ήταν απόλυτα πρόθυμος να δώσει στο SDNA ένα άτυπο scouting report του τί μπορεί να κάνει η ομάδα του Μίτροβιτς και τι την κάνει τόσο ξεχωριστή.

«Είναι όντως τόσο καλή ομάδα, όσο δείχνει η πορεία τους, και αυτό οφείλεται κυρίως στην αμυντική συνέπειά τους. Βάζουν μεγάλη ένταση, ενώ έχουν και ποιότητα. Γίνεται τεράστια δουλειά από τον κόουτς Μίτροβιτς, ενώ επίσης έχουν παίκτες με προσωπικότητα που "βάζουν" προσπάθεια για 40 λεπτά στο κομμάτι της άμυνας. Αυτός είναι ο βασικός λόγος για την επιτυχημένη πορεία τους. Βέβαια έχουν και το ταλέντο, το οποίο δεν αρκέι από μόνο του, όταν γίνεσαι μεγάλη ομάδα.

Οι Ντι Μποστ και Ζακ Ράιτ, πέραν του γεγονότος πως καθορίζουν τον ρυθμό και είναι οι πρωταγωνιστές, σε... πεθαίνουν την πρώτη ζώνη άμυνας. Είναι τρομεροί περιφερειακοί αμυντικοί. Πίσω τους υπάρχουν παίκτες όπως οι Ουαταρά, Γκλαντίρ και Σούλερ. Κάποιοι έλεγαν πως ο Γκλαντίρ είναι μέτριος, αλλά το έργο του ευνοείται από τη δουλειά των υπολοίπων. Αυτό είναι ένα από τα πιο σημαντικά κλειδιά στο παιχνίδι τους, ότι δηλαδηλη θέτουν το ρυθμό οι ίδιοι μέσως της άμυνάς τους.

Όταν ετοιμάζεσαι να αντιμετωπίσεις την Μονακό, πρέπει να αποδεχθείς ότι θα μπεις σε ένα physical παιχνίδι. Αν ξεκινήσεις να χτίζεις την επίθεσή μόνο με πάσες και δεν τους χτυπήσεις στο 1 εναντίον 1 θα το "πληρώσεις", γιατί είναι πολύ επιθετικοί. Βάζουν μεγάλη πίεση και αν κάνεις το εύκολο λάθος, θα καταλήγεις να δέχεσαι αιφνιδιασμούς.

Στην επίθεση, τρέχουν το γήπεδο εξαιρετικά. Κι αυτό προκύπτει από την άμυνά τους. Έχουν παίκτες που μπορούν να σκοράρουν στο transition, ψηλούς που τρέχουν καλά το γήπεδο, έχουν σουτέρς Έχουν καλούς σκόρερ στο "2" και στο "3". Έχουν υπομονή, όταν δεν μπορούν να τρέξουν. Ξέρουν ποιος θα δημιουργήσει και ποιος θα τελειώσει τη φάση. Διαθέτουν καλή οργάνωση, με σαφείς ρόλους και είναι εξαιρετικοί στο να εκτελέσουν ταχύτατα ένα play σε καταστάσεις μισού γηπέδου. Ο κάθε παίκτης έχει το ρόλο του και παράλληλα την ικανότητα να τον εκτελέσει. Οταν για παράδειγμα οι Γκλαντίρ και Σούλερ βρουν μισό μέτρο, θα σε τιμωρήσουν.

Μία κατάσταση που η Μονακό ίσως έχει πρόβλημα είναι η low post άμυνα. Οι Φοφανά και Ντέιβις είναι κινητικοί ψηλοί αλλά ίσως έχουν προβλήματα, όταν χρειαστεί να εξουδετερώσουν ένα βαρύ κορμί. Το θέμα όμως για την ΑΕΚ θα είναι πώς θα βάλουν την μπάλα στην ρακέτα γι' αυτούς, πώς θα διασπάσουν το ασφυκτικό pressing των γκαρντ και με τι συνθήκες θα υποδεχθεί την μπάλα ο εκάστοτε ψηλός».

Βιλερμπάν: «Όταν ο Πάρκερ άλλαξε την μοίρα - Ο μεγάλος απών»

Η Βιλερμπάν είναι η ομάδα που κατέκτησε τον περσινό τίτλο του πρωταθλητή Γαλλίας, όταν με ένα τρομερό come back ανέτρεψε το 0-2 και έριξε την Στρασμπούρ στο... καναβάτσο στη σειρά των τελικών. Πρόκειται για την ομάδα, της οποίας πρόεδρος είναι ο Τόνι Πάρκερ και τερμάτισε στην 1η θέση του Γ' ομίλου. Γνώριμός μας ο Ντεμάρκους Νέλσον, ενώ και οι δύο άνθρωποι που μίλησαν στο SDNA για την Βιλερμπάν στάθηκαν στο πόσο έχει αλλάξει τη μοίρα της ομάδας φέτος η απουσία του ηγέτη Τσαρλ Καουντί.

Πριν την ανάλυση του αγωνιστικού προφίλ της ομάδας του Tζέι Ντι Τζάκσον, ο Αρνό Λακόμ σχολίασε το πόσο «στενή» είναι η σχέση του Τόνι Πάρκερ με την ομάδα του και μοιράστηκε μία ιστορία από τους περσινούς τελικούς, στην οποία πρωταγωνίστησε ο «TP» και άλλαξε όλο το μομέντουμ.

«Είναι απόλυτα λάθος να πει κάποιος πως ο Πάρκερ δεν ασχολείται. Είναι ιδιοκτήτς και πρόεδρος, βλέπει κάθε παιχνίδι της ομάδας του είτε live είτε όχι. Μιλά συνεχώς με τον κόουτς, περίπου 4-5 φορές την εβδομάδα, ενώ παίρνει και reports από τους ανθρώπους που "τρέχουν" την ομάδα. Είναι όσο πιο κοντά γίνεται να είσαι από το Σαν Αντόνιο. Πέρσι που οι Σπερς δεν πήγαν μακριά στα πλέι οφ, ήρθε και ήταν απίστευτα κοντά στους παίκτες στους τελευταίους αγώνες. Πολλοί άνθρωποι μέσα από την ομάδα είπαν πως ήταν ο βασικός παράγοντας που επέστρεψαν από το 0-2 κόντρα στην Στρασμπούρ. Μίλησε με τους παίκτες, πήγε στα αποδυτήρια, τους εμψύχωσε και όλοι ένιωσαν περήφανοι που έπαιξαν γι' αυτόν.

Θα σου πω μία ιστορία. Η σειρά ήταν στο 0-2, η Βιλερμπάν όμως ισοφάρισε παίρονοντας τα δύο ματς στην έδρα της. Έπρεπε να πάει στην έδρα της Στρασμπούρ για το τελευταίο ματς. Ο Πάρκερ περίμενε το δεύτερο παιδί του, η γυναίκα του ήταν στο Σαν Αντόνιο και μου είπε πως πρέπει να γυρίσει, γιατί της έλειπε. Τελικά, όμως, την πήρε τηλέφωνο και εκείνη του είπε ότι πρέπει να μείνει κοντά στην ομάδα του. Πράγματι, έμεινε στη Γαλλία, έβαλε πτήση-τσάρτερ για να πάει η ομάδα του στο Στρασβούρο, ήταν εκεί και τελικά το πήραν».

Περνώντας στο αγωνιστικό κομμάτι, αυτό που φαντάζει και είναι οξύμωρο είναι το γεγονός πως παρά την καλή ευρωπαϊκή τους πορεία, οι πρωταθλητές Γαλλίας τα πηγαίνουν άσχημα στο πρωτάθλημα και βρίσκονται στη μέση του βαθμολογικού πίνακα με 10 νίκες και 10 ήττες. Τι φταίει;

«Προχθες έχασαν στην έδρα τους από την Πο και ήταν πολύ μεγάλη έκπληξη για όλους, καθώς η αντίπαλος είχε μόλις 7-8 παίκτες διαθέσιμους. Νομίζω πως είναι πολύ καλή ομάδα, μόνο όμως όταν είναι συγκεντρωμένη. Τα πηγαίνει εξαιρετικά εκτός έδρας, αλλά δεν ισχύει το ίδιο και για τα εντός έδρας παιχνίδια. Έχουν χάσει 6 φορές στην έδρα τους και αυτό είναι μάλλον αρνητικά ρεκόρ στην ιστορία της ομάδας. Έπαιξαν καλά στο Leaders Cup, όπου τελικά έχασαν στον τελικό από την Μονακό.

Δεν είναι σταθεροί πνευματικά, υπάρχουν οι καλοί, αλλά ασταθείς Ουάτκινς και Χοτζ. Δεν ξέρω ποιο πρόσωπο θα δείξουν στα επόμενα παιχνίδια, αλλά είμαι σίγουρος πως έιναι καλύτερη ομάδα από τον Άρη. Θα ήταν καλύτερο, για εκείνους, να παίξουν πρώτα στην έδρα τους. Ο καλύτερος Γάλλος αμυντικός παίκτης, Τσαρλ Καουντί, λείπει και αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα για τη φετινή πορεία. Όλοι περίμεναν να γυρίσει, έπαιξε δύο παιχνίδια τον Δεκέμβρη, αλλά δεν κατάφερε να επιστρέψει οριστικά.

Όσον αφορά στη προπονητική «ματιά» του Εσπινόζα, ο 35χρονος κόουτς της Αντίμπ ανέφερε: «Η Βιλερμπάν είναι μία ομάδα που έχει ίσως μεγαλύτερο ταλέντο μέσα στην ρακέτα. Ουότκινς και Oυτέρ είναι οι καλύτεροι παίκτες σε αυτό το κομμάτι και δύο εκ των κορυφαίων ψηλών της γαλλικής λίγκας. Ο Νέλσον, ο Χοτζ και ο Μίτσαμ είναι οι κυριότεροι παράγοντες στην περιφέρεια της ομάδας. Το πρόβλημα της Βιλερμπάν είναι πως ενώ σταθερά έχει μία καλή απόδοση, δυσκολεύεται να ξεφύγει και να παίξει εξαιρετικά. Είναι πολύ καλά οργανωμένη, η επίθεσή της διακρίνεται από εξαιρετική κίνηση της μπάλας και γενικά είναι σε πάρα πολύ καλό επίπεδο.

Δεν βρίσκουν όμως τον τρόπο να αμυνθούν και να τρέξουν στο transition. Δεν έχουν συνέπεια σε αυτό το κομμάτι, δεν μπορώ να ξέρω το λόγο που συμβαίνει αυτό. Είναι πάντως πάρα πολύ δύσκολο να τους νικήσεις. Ο Καουντί είναι τραυματίας και αυτός είναι ο βασικός λόγος που υπάρχει αυτή η κατάσταση. Ο τραυματισμός του έχει αλλάξει πολλά πράγματα, αλλά όταν επιστρέψει θα κάνει την ομάδα να ανέβει από την πρώτη στιγμή. Μπορεί να αλλάξει το πρόσωπο της ομάδας. Υπάρχουν, πλην αυτού, τρεις πολύ ποιοτικοί γκαρντ και τρομερή δύναμη στη ρακέτα. Ίσως η Βιλερμπάν στις θέσεις "2" και "3" να υστερεί, καθώς δεν υπάρχει σταθερότητα».  

  • Dislikes0
Close
Ελλάς-Γαλλία... καμία συμμαχία: «Οι καλύτεροι της 10ετίας και τα παιδιά του Πάρκερ»
Χρόνος ανάγνωσης: 10’